Tuesday, October 22, 2013

နီးေသာခရီးသို႕










                                       နီးေသာခရီးသို႕
မနက္ ( ၅း၃၀ )မွာ မ်က္နွာသစ္ေတာ္ေရ၊သံုးေဆာင္ေရ၊ေသာက္ေတာ္ေရ၊ဆီမီးအလင္း၊ဆြမ္း၊သစ္သီးဆြမ္းပန္း၏ေရ တို႕ကိုဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပါတယ္။
ည ပိုင္းမွာ ရံုးကဘယ္အခ်ိန္ဘဲေရာက္ေရာက္ဆြမ္းကလြဲျပီး ၊ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပါတယ္။
ျပီးရင္ ဘုရားခန္းကိုျကည္႔ျပီးစိတ္မွာေအးခ်မ္းလွပါလားလို႕ေတြးေနလိုက္ပါတယ္။
ဘုရားရွိခိုး၊ပရိတ္ရြတ္၊စကၠံ႕နဲ႕အမွ််ေသမဲ႕ခရီးသြားေနတယ္လို႕သတိျပုပါတယ္။
တစတစအိုေနတာဘဲ၊အိုလာရင္နာလာအံုးမယ္၊ျပီးရင္ေသရေတာ႕မယ္ဆိုတဲ႕မွန္ကန္တဲ႕တရားျကီးကို ဘုရားရွင္ကဆံုးမခဲ႔တယ္။ ေကာင္းျပီ.ေသဘို႕ေသခ်ာေနတဲ႕ဘ၀တစ္ခုကို.အဆံုးမွာအေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္မိမိတို႕ျပင္ဆင္သင္႕ျပီ၊၊.အမိနွင္႕အဖရဲ႔႕ေနာက္ဆံုးခရီး၊
ကိုယ္နဲ႕အတူလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြရဲ႔ေနာက္ဆံုးခရီး၊ဓမၼ၀တ္အသင္းမွာအတူတူေဆာင္ရြက္ေနတဲ႕ဓမၼမိတ္ေဆြရဲ႔ေနာက္ဆံုးခရီး၊စသည္ျဖင္႕..နွူတ္ဆက္ျပီးထြက္သြားတဲ႕သူနဲ႕၊နွဴတ္မဆက္ဘဲထြက္သြားတဲ႕သူနဲ႕..ကိုယ္မပါေသးဘဲသြားနွင္႕ျကျပီလို႕ဆင္ျခင္ေနရင္း
ကိုယ္႕အလွည္႕လဲ ေရာက္လာမွာေစခ်ာေနျပီ..လို႕ေတြးမိတယ္။
ဒီခရီးေလးက တကယ္႕ကိုနီးနီးေလးပါ။
ေနေနစဥ္ခဏမွာ
( ၁ ) နိုင္စြမ္းေသာေကာင္းမူေတြလုပ္ေဆာင္မယ္။
( ၂ )အမိနွင္အဖ၊တလုပ္မွ်တငံုမွ်ေက်ြးခဲ႔ေပးေသာက္ခဲ႔ေသာသူတို႕၏ေက်းဇူးတရားကို
အဖန္အဖန္ေအာင္႕ေမ႔လ်က္၊ေက်းဇူးဆပ္ပါမယ္။
( ၃ )ဘ၀ရဲ႕လက္ခံဳအျဖစ္ လိုအပ္ေသာသူမ်ားရဲ႔ဆနၶနဲ႕ေမတၱာကိုေပး၀ငွပါမယ္။
( ၄ )ကိုယ္က်င္႕သီလကိုအသက္ဆံုးသည္႕တိုင္ေစာင္႕ထိန္းမယ္။
( ၅ ) ဘုရားျမတ္ဗုဒၶမွမလုပ္ရန္ဆံုးမထားတဲ႕ကံေတြကို ၊ဘယ္ေတာ႕မွမလုပ္ဘူး။
လို႕..စိတ္မွာပိုင္းျဖတ္ျပီးဘ၀ကိုေမတၱာစိတ္နဲ႕လႊမ္းထားပါမယ္။
ျကာလာေလ..ျကာလာေလ..မိဘမ်ားရဲ႔ေက်းဇူးဂုဏ္ကိုသိလာေလျဖစ္ျပီးဒီအခ်ိန္ မွာ ေမေမ႕ခမ်ာ ( ခါးနာရွာမွာဘဲ).ေတာ္ပါေသးရဲ႔ျပုစုလိုက္ရလို႕..စသည္ျဖင္႕
ေ၀ဒနာခံစားရခ်ိန္တူလာေတာ႕..မိမိမွသားသမီးတာ၀န္/၀တၱရားေက် ပြန္ခဲ႔ရလို႕
ေျဖသာမိပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ တသက္လံုးေနာင္တရလို႕ဆံုးမွာမဟုတ္ပါ။
ခု..က်မ တစ္ေယာက္ထဲလို႕ျမင္ေနျကပါတယ္။တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ပါဘူး
။က်မဘ၀မွာ (သီလ )ဆိုတဲ႕အေဖၚရွိပါတယ္။သီလကိုေစာင္႕ထိန္ရင္းနဲ႕
မိမိရဲ႔စိတ္မွာခြန္အားျဖစ္ေစလာပါတယ္။
လူတိုင္းရင္မွာ စစ္မွန္တဲ႕ခြန္အားေတြရရွိပိုင္ဆိုင္နိုင္ျကပါေစလို႕ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
ေမတၱာရည္လ်က္
မခင္မိုးညို
.... မိဘရင္းမျခားျမတ္နိုးတဲ႕ေမေမနဲ႕ေဖေဖကို ဘုရားနဲ႕တန္းတူျကည္ညိုပါတယ္လို႕
ဆိုလိုတဲ႕သေဘာနဲ႕ ဓါတ္ပံုကိုတစ္တန္းတည္းတင္လိုက္ပါတယ္