ေနြဦးရာသီအလွနွင္႕အတူ
ေနြရဲ႔အရိပ္အေယာင္ကို စျပီးေတြ႕ျမင္သိရွိခံစားလာရပါျပီ။ ဒီလိုေနြဦးရာသီေရာက္ေလတိုင္းစစ္ကိုင္းကိုခရီးသြားေလ႕ရွိပါတယ္။စစ္ကိုင္း၀ါးခ်က္မွာ ေမေမတရားအားထုတ္ခဲ႔တဲ႕ ဇရပ္ ( ေဖေဖတိုင္းျပည္အတြက္အသက္ေပးသြားျပီးေနာက္ပိုင္းေမေမက ေဖေဖ႕လစာေငြကိုမသံုးဘဲစုေဆာင္းျပီး၊ဇရပ္ေဆာက္လုပ္လွဴ ဒါန္းပါတယ္)ကို သြားပါတယ္။ေမေမမရွိေတာ႕တဲ႕ေနာက္၊တစ္ဦးတည္းသြားျဖစ္ေအာင္သြားခဲ႔တယ္။
မနၱေလးကိုမဟာျမတ္မုနိမ်က္နွာသစ္ေတာ္ေရကပ္လွဴ ျခင္းအစမွအဆံုးမွီေအာင္သြားျပီးျကည္ညိုပါတယ္။ျပီးတဲ႕ေနာက္ က်မရဲ႔တစ္ဦးတည္းပိုင္ျခံရွိတဲ႕ ေမျမို႕နဲ႕(3)မိုင္ေ၀းတဲ႕မိုးျကိုးပစ္ရြာကိုသြားပါတယ္။အဲဒီ၀န္းက်င္ကေးသခံလူတိုင္းမက္မြန္သီးဆားေ၇စိမ္လုပ္ငန္းလုပ္ျကပါတယ္။ျခံမွာ မက္မြန္သီးပင္(10 )ပင္ရွိျပီးေတာင္ေစာင္းေလွ်ာေလွ်ာေလးပါ။ေျမနီျဖစ္တဲ႕အတြက္ အာလူးေလးေတြကလဲအနီေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။က်မပင္စင္ယူရင္ (စာေရးျခင္း၊ပန္းခ်ီဆြဲျခင္းနဲ႕ဘာသာေရးဆိုင္ရာ)လုပ္မဲ႕ေနရာေလးပါ။ အကုသိုလ္ကင္းနိုင္သမွ်ကင္းေစနိုင္မဲ႕စိတ္ျဖစ္တည္နိုင္တယ္လို႕ခံယူထားတဲ႕ေနရာဆိုလဲမမွားပါဘူး။မိုးျကိုးပစ္ရြာကျပန္လာျပီးရင္ စစ္ကိုင္းဘက္ကူးခဲ႔ပါတယ္။ ေမေမတရားအားထုတ္ခဲ႔တဲ႕ေနရာေလးမွာ ေမေမ႕ရွိေနသလိုခံစားျပီးေနေနလိုက္ပါတယ္။
က်မေျပာခ်င္တာက..ဒီခရီးစဥ္ကို..ဒီရာသီသြားခဲ႔တဲ႕အခါတိုင္းအညာေနြရဲ႔အညာေန ေအာက္မွာ ဖိနပ္မပါဘဲ ( ေရ သန္႕ဘူးလုိက္ေတာင္းေနတဲ႕ခေလးေတြ) ( ေရ သန္႕ဘူးလုိက္ေကာက္ေနတဲ႕ခေလးေတြ) ( ဇီးသီး) (မံု႕ဖက္ထုပ္) (ေျပာင္းဖူးျပုတ္)( ျကံပန္းခိုင္)စသည္ျဖင္႕ရာသီစာလိုက္ေရာင္းေနတဲ႕ခေလးေတြရဲ႔ဘ၀ပါဘဲ။
တရားသေဘာအရ ျပုခဲ႔တဲ႕ဒါန၊သီလ အက်ိဴးးအားအတိုင္းဒီလိုဘ၀ေတြျဖစ္ေနျကတာမွန္ေပမဲ႕လူသားခ်င္းစာနာနားလည္ရမွာျဖစ္တဲ႕ ေမတၱာ၊ဂရုဏာ၊မုဒိတာထားရွိရမွာလဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ခေလးေတြအရြယ္က စာသင္ခန္းထဲမွာရွိေနရမဲ႕အရြယ္ နဲ႕ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ဒီခေလးေတြရဲ႔မ်က္၀န္းမွာ အနာဂါတ္ဆိုတာဘာမွန္းမသိ၊ရနိုးနိုးစိတ္နဲ႕ေတာင္းခံေနတဲ႕ေျမာွ္လင္႕ျခင္းဘ၀စိတ္ေတြနဲ႕ျပည္႕ေနပါတယ္။ေလာကီအရ ၊ အနာဂါတ္မွာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ဘ၀ရပ္တည္ျကမလဲလို႕ေတြးမိပါတယ္။ ေလာကုတၱရာသေဘာအရေတာ႕သူ႕တို႕ေလးေတြရဲ႔ကံအတိုင္းမို႕ ဒီခေလးေတြထဲကဘဲ..ပညာတတ္ျကီးေတြဆရာ၀န္ျကီးေတြမျဖစ္ဘူးလို႕မေျပာနိုင္ပါဘူး။
ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေနြဦးရာသီေလးမွာ ရြက္နုသစ္ေလးေတြေ၀ဆာလွပျပီးရာသီပန္းေလးေတြရဲ႕ေမႊးရန႔ံနဲ႕အတူ
ဓနိမိုးထရံကာ၊ သြပ္မိုးထရံ ကာ ကၠုဳကိုပင္ညိုနဲ႕တမာပင္ေအာက္ကစာသင္ခန္းေလးထဲကေနျပီး
( ပန္းကေလးမ်ားပြင္႔ေတာ႕မည္၊ဖူးတံ၀င္႕လို႕ ခ်ီ...)
အစခ်ီတဲ႕ကဗ်ာသံေလးကို ျမန္မာကေလးသူငယ္တိုင္းရြတ္ဆိုနိုင္ျကပါေစလို႕
ဆနၵျပုလိုက္ပါတယ္။
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
ေနြရဲ႔အရိပ္အေယာင္ကို စျပီးေတြ႕ျမင္သိရွိခံစားလာရပါျပီ။ ဒီလိုေနြဦးရာသီေရာက္ေလတိုင္းစစ္ကိုင္းကိုခရီးသြားေလ႕ရွိပါတယ္။စစ္ကိုင္း၀ါးခ်က္မွာ ေမေမတရားအားထုတ္ခဲ႔တဲ႕ ဇရပ္ ( ေဖေဖတိုင္းျပည္အတြက္အသက္ေပးသြားျပီးေနာက္ပိုင္းေမေမက ေဖေဖ႕လစာေငြကိုမသံုးဘဲစုေဆာင္းျပီး၊ဇရပ္ေဆာက္လုပ္လွဴ ဒါန္းပါတယ္)ကို သြားပါတယ္။ေမေမမရွိေတာ႕တဲ႕ေနာက္၊တစ္ဦးတည္းသြားျဖစ္ေအာင္သြားခဲ႔တယ္။
မနၱေလးကိုမဟာျမတ္မုနိမ်က္နွာသစ္ေတာ္ေရကပ္လွဴ ျခင္းအစမွအဆံုးမွီေအာင္သြားျပီးျကည္ညိုပါတယ္။ျပီးတဲ႕ေနာက္ က်မရဲ႔တစ္ဦးတည္းပိုင္ျခံရွိတဲ႕ ေမျမို႕နဲ႕(3)မိုင္ေ၀းတဲ႕မိုးျကိုးပစ္ရြာကိုသြားပါတယ္။အဲဒီ၀န္းက်င္ကေးသခံလူတိုင္းမက္မြန္သီးဆားေ၇စိမ္လုပ္ငန္းလုပ္ျကပါတယ္။ျခံမွာ မက္မြန္သီးပင္(10 )ပင္ရွိျပီးေတာင္ေစာင္းေလွ်ာေလွ်ာေလးပါ။ေျမနီျဖစ္တဲ႕အတြက္ အာလူးေလးေတြကလဲအနီေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။က်မပင္စင္ယူရင္ (စာေရးျခင္း၊ပန္းခ်ီဆြဲျခင္းနဲ႕ဘာသာေရးဆိုင္ရာ)လုပ္မဲ႕ေနရာေလးပါ။ အကုသိုလ္ကင္းနိုင္သမွ်ကင္းေစနိုင္မဲ႕စိတ္ျဖစ္တည္နိုင္တယ္လို႕ခံယူထားတဲ႕ေနရာဆိုလဲမမွားပါဘူး။မိုးျကိုးပစ္ရြာကျပန္လာျပီးရင္ စစ္ကိုင္းဘက္ကူးခဲ႔ပါတယ္။ ေမေမတရားအားထုတ္ခဲ႔တဲ႕ေနရာေလးမွာ ေမေမ႕ရွိေနသလိုခံစားျပီးေနေနလိုက္ပါတယ္။
က်မေျပာခ်င္တာက..ဒီခရီးစဥ္ကို..ဒီရာသီသြားခဲ႔တဲ႕အခါတိုင္းအညာေနြရဲ႔အညာေန ေအာက္မွာ ဖိနပ္မပါဘဲ ( ေရ သန္႕ဘူးလုိက္ေတာင္းေနတဲ႕ခေလးေတြ) ( ေရ သန္႕ဘူးလုိက္ေကာက္ေနတဲ႕ခေလးေတြ) ( ဇီးသီး) (မံု႕ဖက္ထုပ္) (ေျပာင္းဖူးျပုတ္)( ျကံပန္းခိုင္)စသည္ျဖင္႕ရာသီစာလိုက္ေရာင္းေနတဲ႕ခေလးေတြရဲ႔ဘ၀ပါဘဲ။
တရားသေဘာအရ ျပုခဲ႔တဲ႕ဒါန၊သီလ အက်ိဴးးအားအတိုင္းဒီလိုဘ၀ေတြျဖစ္ေနျကတာမွန္ေပမဲ႕လူသားခ်င္းစာနာနားလည္ရမွာျဖစ္တဲ႕ ေမတၱာ၊ဂရုဏာ၊မုဒိတာထားရွိရမွာလဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ခေလးေတြအရြယ္က စာသင္ခန္းထဲမွာရွိေနရမဲ႕အရြယ္ နဲ႕ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ဒီခေလးေတြရဲ႔မ်က္၀န္းမွာ အနာဂါတ္ဆိုတာဘာမွန္းမသိ၊ရနိုးနိုးစိတ္နဲ႕ေတာင္းခံေနတဲ႕ေျမာွ္လင္႕ျခင္းဘ၀စိတ္ေတြနဲ႕ျပည္႕ေနပါတယ္။ေလာကီအရ ၊ အနာဂါတ္မွာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ဘ၀ရပ္တည္ျကမလဲလို႕ေတြးမိပါတယ္။ ေလာကုတၱရာသေဘာအရေတာ႕သူ႕တို႕ေလးေတြရဲ႔ကံအတိုင္းမို႕ ဒီခေလးေတြထဲကဘဲ..ပညာတတ္ျကီးေတြဆရာ၀န္ျကီးေတြမျဖစ္ဘူးလို႕မေျပာနိုင္ပါဘူး။
ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေနြဦးရာသီေလးမွာ ရြက္နုသစ္ေလးေတြေ၀ဆာလွပျပီးရာသီပန္းေလးေတြရဲ႕ေမႊးရန႔ံနဲ႕အတူ
ဓနိမိုးထရံကာ၊ သြပ္မိုးထရံ ကာ ကၠုဳကိုပင္ညိုနဲ႕တမာပင္ေအာက္ကစာသင္ခန္းေလးထဲကေနျပီး
( ပန္းကေလးမ်ားပြင္႔ေတာ႕မည္၊ဖူးတံ၀င္႕လို႕ ခ်ီ...)
အစခ်ီတဲ႕ကဗ်ာသံေလးကို ျမန္မာကေလးသူငယ္တိုင္းရြတ္ဆိုနိုင္ျကပါေစလို႕
ဆနၵျပုလိုက္ပါတယ္။
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
