ဟို..အေ၀းက..လွမ္းျမင္ေနရတဲ႔အိမ္ေလးတစ္အိမ္မွာ..ေနြးေထြးစြာေနခဲ႔ျကဘူးတယ္..။အိမ္အမွတ္က..(၇၈၉.)..ေနထြက္ခ်ိန္၊ေန၀င္ခ်ိန္၊လထြက္ခ်ိန္၊လသာခ်ိန္.ေလးေတြမွာ.ျကည္နူးစြာစကားေျပာျဖစ္ျကသလို..သ၀န္တိုလို႕စကားမ်ားတဲ႔အခါခ်စ္သူကေခ်ာ႕တာကိုလဲခံစားဘူးတယ္...စိတ္ဓါတ္ေတြဖရိုဖရဲျဖစ္ျကရင္လဲ.တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေဖးမကူညီခဲ႕ျကတယ္။ဘာလုပ္လုပ္..ျကည္နူးခဲ႔ျကတယ္...။အိပ္ယာထရင္လဲ.ခ်စ္သူရဲ႔မ်က္နွာကိုပထမဆံုးျမင္ေတြ႕သလို...တေရးနိုးလဲ..ခ်စ္သူရဲ႔ရင္ခြင္မွာဘဲေနြးေနြးေထြးေထြးေနခဲ႔တယ္.....။ခ်စ္သူနွစ္ဦးရဲ႔..ျကည္နူးတဲ႕စကားသံ..။ေနြးေထြးတဲ႕ယုယမူ႔..။.ေတြနဲ႕ထံုမႊန္းျပီး....ေလာကရဲ႔သစၥာနဲ႔တည္ရွိခဲ႔တယ္...။
ခု..အဲဒီအိမ္ေလးမွာ....အိမ္ရဲ႕သခင္မရွိျကဘူးထင္ပါရဲ႕......။ျကားေနက်စကား...ဆိုေနက်သီခ်င္း...သံေလးေတြကို..က်မ..မျကားမိဘူး....။သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ခရီးထြက္သြားျကတယ္ထင္ပါရဲ႕..။အတူတူသြားတာလား/သီးျခားသြာျကတာလားက်မမသိဘူး....။.......ဒါေပမဲ႕..အဲဒီအိမ္ေလးကို.က်မေစာင္႕ေရွာက္ေနပါတယ္....ရိုးသားစြာတည္ေဆာက္ခဲ႔တဲ႔အိမ္ကေလးမွာသခင္မရွိေသာ္လဲ..မပ်က္စီးေအာင္ပါ..။
သူတို႕ဘ၀ေလးကိုသူတို႕ဘဲသိေနမွာပါ..။..က်မအေနနဲ႔ေတာ႔..ဒီအိမ္ေလးကိုေစာင္႔ေရွာင္႔ရင္း.သူတို႕ဘ၀ေအးခ်မ္းသာယာရွိပါေစလို႔......ေမတၱာပို႔သေနပါတယ္..။ဘာေျကာင္႕လဲဆိုေတာ႔.ဒီအိမ္ေလးရဲ႔သခင္ျဖစ္လို႔ပါဘဲ..။
အႏွိုင္းမဲ႔ေမတၱာနဲ႕အဆံုးမဲ႔ျမတ္နိးျခင္း.ဆိုတဲ႔.အိမ္ကေလးမွာ.စိမ္းလန္းစိုေျပေသာ..မဂၤလာေကာင္းျမတ္ျခင္းမ်ားစြာကို....ပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ရရွိပါေစ.....။
