ဖခင္စကားနွင္႕မိခင္၏စကား (မ်ား )နွင္႕မိဘသည္ က်မ၏ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ပါသည္။
ထို႕အတူျမတ္နိုးရာလည္းျဖစ္ပါသည္။
ေဖေဖနွင္႕ေမေမ ေျပာစကားမ်ားကို က်မေရးသားမည္ဟုခံစားမိလိုက္သည္နွင္႕အမိနွင္႕အဖ၏ပံုရိပ္သည္
မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ရဘိသကဲ႕သို႕ေတြ႕လိုက္ရ၏၊
ထိုအရာသည္မိဘ၏အနွိဴင္းမဲ႕ေမတၱာနွင္႔အဆံုးမဲ႕ျမတ္နိုးျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ေဖေဖသည္ေရွ႕တန္းမထြက္သည္႕ရက္မ်ားတြင္အိမ္၏စာဖတ္ခန္းတြင္က်မနွင္႕အတူအေနမ်ား၏။
စာဖတ္ခန္းတြင္ ေဖေဖမွက်မအားေျပာျကားခဲ႔သည္႕စကားမ်ားစြာထဲမွတစ္ခြန္းမွာ
(သမီး လူဆိုတာ ဆိုးခ်င္ဆိုးမယ္၊ေကာင္းခ်င္လဲေကာင္းမယ္၊
ဒီေန႕ဆိုးတဲ႕လူကမနက္ဖန္ေကင္းနိုင္သလို၊ေကာင္းတဲ႕လူကလဲဆိုးလာနိုင္တာဘဲ။ဆိုးခ်င္ဆိုးပါေစ၊ဒါေပမဲ႔
ဘယ္ေတာ႕မွမယုတ္မာနဲ႕၊ယုတ္မာတာက ဗီဇ နဲ႕ဆိုင္တယ္)
ေမေမသည္က်မအား.ေနြေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ ဆြယ္တာထိုးသင္ေပးပါသည္။ဆြယ္တာထိုးသင္ေနစဥ္ေမေမသည္ဆံုးမစကား၊မွတ္သာဖြယ္စကားမ်ားကိုေျပာျကားေလ႕ရွိ၏။
တေန႔က်မ၏ဆရာမအတြက္ေခ်ာ႕ကလက္ေရာင္နွင္႔မီးခိုးရင္႕ေရာင္ေပါင္းစပ္ေသာဆြယ္တာကိုထိုးေနစဥ္ေမေမမွမိန္းခေလးဘ၀မ်ားနွင္႕စပ္လ်ွဥ္းသည္႕
မွတ္ယူရမည္႕စကား၊သို႔မဟုတ္ဆံုးမသည္႕စကားအျဖစ္..
( သမီး..မိန္းခေလးဆိုတာဖက္ဘဲျဖစ္တယ္။ဖက္ေပၚဆူးက်ရင္ဖက္ေပါက္ျပီး၊ဆူးေပၚဖက္က်ရင္လဲ ဖက္ဘဲေပါက္ပါတယ္..၊ ဒါေပမဲ႕ဖက္ခ်င္းအတူတူ..ပန္းထုပ္တဲ႕ဖက္ဘဲျဖစ္ပါေစ..) ဟုေျပာျကားခဲ႔ပါသည္။
ေဖေဖနွင္႔ေမေမ႕ဂုဏ္ေက်းဇဴးကိုရည္ရြယ္ပါသည္။
မိဖတိုင္းအားထိျခင္းငါးပါးျဖင္႕ဦးထိပ္ပန္ဆင္ကန္ေတာ႕အပ္ပါသည္။
၏ခင္မိုးညို
