စိတ္ယဥ္ေက်းမႈမ ႏြမ္းပါး ပါေစရန္
အထက္ပါပံုကိုဆက္တိုက္တင္ျဖစ္ပါသည္။က်မတြင္သက္ရွိမိဘမရွိေတာ႕ပါ။ထို႕ေျကာင္႕မိဘအရြယ္အမိအဖ တို႕ကိုျမင္ေနျခင္းျဖင္႕စိတ္ေအးခ်မ္းလွပါသည္။၎အျပင္ ျမင္ေနစဥ္ခဏတြင္ပင္စိတ္ခြန္အားရရွိပါသည္။
သံသရာတြင္က်င္လည္ျဖစ္လ်င္ေသာ္မွလူျကီးသူမ၊အမိအဖ၊ဆရာသခင္ေက်းဇူးရွင္တို႕အေပၚ၌အျပစ္မျပုဳ၊အျပစ္မရွိဟုခံစားေနမိသည္၊
၀န္ခ်ေတာင္ဘုရားသို႕ ျပည္သို႕ေရာက္တိုင္းဖူးျဖစ္ပါသည္။သြားေရာက္ဖူးေျမွာ္ျဖစ္သည္႕အေျကာင္းမွာ
( ၁ ) - ေတာင္ေပၚသို႕ေရာက္သည္နွင္႕ စိတ္ေအးခ်မ္း ၊ ေအးျမမူ႕ခံစားရျခင္း ၊
တို႕ေျကာင္႕ျဖစ္ပါသည္ ။
က်မသည္ ယခုကာလအခ်ိန္ထိ က်င္လည္ခဲ႔ရေသာဘ၀တြင္ သိရွိလိုက္ေသာအေျကာင္းအရာေလးမွာ
မိမိမွတတ္နိုင္သေရြ႕ တဖက္သားသူအေပၚ ကံ မက်ဳးလြန္ရန္နွင္႕မိမိအားတဖက္သားသူမွက်ဳးလြန္ခဲ႔ပါလ်င္လည္း ခြင္႕လႊတ္နိုင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ အေျကာင္းမွာ မိမိနွင္႕တကြ ၀န္းက်င္အားလံုးကို စိတ္ခ်မ္းသာေစလိုသည္႕ ေမတၱာစိတ္ေျကာင္႕ျဖစ္ပါသည္။ ျကံုျကရစဥ္ခဏ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမရွိေအာင္ ေနထိုင္က်င္႕သံုးျခင္းသည္ ေလာကကိုအလွဆင္ရာေရာက္သည္ဟူ၍ ခံစားမိပါသည္။ စိတ္၏ယဥ္ေက်းမူဟုေခၚဆိုရပါမည္။ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းသည္ နိမ္႕က်ျခင္းမဟုတ္ဘဲ စိတ္ယဥ္ေက်းမူတစ္ရပ္ျဖစ္ေျကာင္းကို..........................................
၀န္ခ်ေတာင္ႏွင့္ ရသ,စာတမ္းမ်ား (တင့္ခိုင္)..မွ မွ်ေ၀တင္ျပပါသည္..။
ဆရာ ေမာင္ရင့္မာ (ေက်ာင္းကုန္း)၏ “၀န္ခ်ေတာင္ႏွင္႕ ရသစာတမ္းမ်ား” စာအုပ္ ထြက္လာသည္။ သူ႔စာအုပ္တြင္ မဂၢဇင္း စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွ ရသ စာတမ္း ၁၆ ပုဒ္ပါသည္။ ထုိ ၁၆ ပုဒ္အနက္ ေခါင္းစဥ္ တပ္ထားေသာ “၀န္ခ်ေတာင္”သည္ ၁/၀၇ ေရႊအျမဳေတ၌ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ရသ စာတမ္း ျဖစ္သည့္ အျပင္
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊအျမဳေတ စာေပဆုရ ရသစာတမ္းလည္း ျဖစ္သည္။
“၀န္ခ်ေတာင္ ေစတီက တစ္စံု တစ္ရာ ညိႇဳ႕ငင္မႈ ရွိသည္။ ဒြတၲေပါင္ႏွင့္ ပန္ထြာတို႔၏ ဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္
လွပေသာ ဒ႑ာရီ ေနာက္ခံေလးရွိသည္။ ဖေယာင္းရည္ ၀င္း၍ စိမ္းလြင္ေသာ ျမရြက္စိပ္စိပ္တုိ႔
အၾကား တုိက္ခတ္ေသာ ေလေျပေလညင္းလည္း ရွိသည္။ ေမာဟ အပူေငြ႔ေတြ ေလွာင္ပိတ္ေနေသာ
ၿမိဳ႕ႀကီး ေခါင္ေခါင္ထဲမွ ေန၍ ႐ုတ္တရက္ ေတာေတာင္ထဲ ပစ္ခ်ခံလုိက္ ရသလုိ ထုိေနရာေလးသို႔ ေရာက္ခဲ့ၾကသူတုိင္းက “ေအးခ်မ္း လုိက္တာေနာ္” ဟု ဆုိတတ္စၿမဲ ျဖစ္ပါသည္။
၀န္ခ်ေတာင္ႏွင့္ ရသစာတမ္းမ်ား
အမွားတစ္ခုကို ျပလုပ္မိ သူသည္ မိမိအမွားျပဳလုပ္မိၿပီဟုသိလာေသာအခါ အျပစ္ရွိခံစားမႈ ျဖစ္ေပၚလာ တတ္သည္။ ထုိစိတ္ခံစားမႈသည္ စိတ္က်န္းမာေရးကို ခ်ဳိ႕တဲ့ေစပါ၏။ ၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရင္ျပင္
တစ္ခုသည္ ထုိအျပစ္ရွိ ခံစားမႈေၾကာင့္ပင္ ေနာက္က်ိ ႐ႈပ္ေထြး သြားေစပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အမ်ားစုသည္
အျပစ္ ရွိသည္ဟု မိမိကိုယ္ကို မိမိ သိလာေသာ အခါ ထုိအျပစ္မ်ားကို ေလွ်ာ္ဖြပ္ သန္႔စင္ရန္ အျပင္း
အထန္ ႀကိဳးပမ္းလာၾကပါသည္။ ဆုိပါစို႔။ မိမိ အမွားက်ဴး လြန္ေၾကာင္း သိလာ၍ ထုိအမွားအတြက္
၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းမ်ဳိး။ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ ျခင္းသည္ ယဥ္ေက်းေသာ ဥပဓိ႐ုပ္ ရွိသူမ်ားသာ ျပဳလုပ္ ႏုိင္စြမ္းေသာ စိတ္အရည္ အခ်င္း ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕ လူမ်ားသည္ မွားမွန္း သိပါလ်က္ႏွင့္ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းမ်ဳိးကိုပင္ မျပဳလုပ္ၾက။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ေခါင္းေခါက္လုိက္ ေတာင္းပန္လုိက္ လုပ္တတ္
ၾကပါ၏။ ထုိႏွစ္မ်ဳိးစလံုးသည္ စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ ႏြမ္းပါးသူမ်ားသာျဖစ္ပါ၏။
“၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းျဖင့္ ျပဳခဲ့မိေသာ အျပစ္ သို႔မဟုတ္ ျပဳခဲ့ဖူးေသာ အမွားအယြင္း ဟူသမွ်ကို ေျပေၾက ေစမည္ဟု မေသခ်ာလွပါ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ဘာမွ အျပစ္ မျပဳခဲ့ဖူးသလုိလို ခပ္တည္တည္ လုပ္ေနတာႏွင့္စာလွ်င္ ကိုယ့္အမွား ကိုယ္သိ၍ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းက ပို၍ လုိလားအပ္ သည္ဟု ထင္ပါသည္။
ပိုယဥ္ေက်းရာ ေရာက္မည္ဟု ထင္ပါသည္”ဟူ၍ေဖၚျပထားပါသည္ ။
သို႔ ျဖစ္ပါ၍ အမွားျပုလုပ္မိသည္ဆိုပါလ်င္၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းျပုလုပ္ေသာ္လည္း ေျပျကေစမည္ဆိုသည္ကေတာ႕ မေသခ်ာပါ။သို႕ရာတြင္ ေတာင္းပန္၀န္ခ်ျခင္းသည္လိုလားအပ္ေသာေဆာင္ရြက္မူျဖစ္ပါသည္။သိသမွ်ယခုဘ၀တြင္အမွားမက်ဳးလြန္ေသာ္မွသံသရာတြင္ မသိနိုင္ျကေသာဘ၀၌ျပစ္မွားေကာင္းျပစ္မွားမိျကမည္ဆိုလ်င္ ေျပပါေစေသာငွါ၊ေျကပါေစေသာငွါရည္ရြယ္လ်က္၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းျဖင္႔
စိတ္ယဥ္ေက်းမူ႔မနြမ္းပါးပါေစရန္ဆနၵျပုလ်က္ယခုကာလအခ်ိန္ထိမိမိမွအမွားဟုယူဆရေသာအျပုအမူမ်ားရွိခဲ႔ပါလ်င္ ခြင္႔လႊတ္ပါဟူ၍ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။
အနီဳင္းမဲ႕ေမတၱာနွင္႕ အဆံုးမဲ႕ ျမတ္နိုးျခင္းျဖင္႕
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
အထက္ပါပံုကိုဆက္တိုက္တင္ျဖစ္ပါသည္။က်မတြင္သက္ရွိမိဘမရွိေတာ႕ပါ။ထို႕ေျကာင္႕မိဘအရြယ္အမိအဖ တို႕ကိုျမင္ေနျခင္းျဖင္႕စိတ္ေအးခ်မ္းလွပါသည္။၎အျပင္ ျမင္ေနစဥ္ခဏတြင္ပင္စိတ္ခြန္အားရရွိပါသည္။
သံသရာတြင္က်င္လည္ျဖစ္လ်င္ေသာ္မွလူျကီးသူမ၊အမိအဖ၊ဆရာသခင္ေက်းဇူးရွင္တို႕အေပၚ၌အျပစ္မျပုဳ၊အျပစ္မရွိဟုခံစားေနမိသည္၊
၀န္ခ်ေတာင္ဘုရားသို႕ ျပည္သို႕ေရာက္တိုင္းဖူးျဖစ္ပါသည္။သြားေရာက္ဖူးေျမွာ္ျဖစ္သည္႕အေျကာင္းမွာ
( ၁ ) - ေတာင္ေပၚသို႕ေရာက္သည္နွင္႕ စိတ္ေအးခ်မ္း ၊ ေအးျမမူ႕ခံစားရျခင္း ၊
( ၂
) -မသိ၍ ျပစ္မွားမိခဲ႕သည္ရွိေသာ္..ထိုအျပစ္တို႕အားခြင္႕လႊတ္ပါဟူ၍
၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျဖစ္ျခင္း ၊
( ၃ ) -မသိ၍ေ၀းေနေသာ ၊သိလ်က္နွင္႕ေ၀းေနရေသာ
သူမ်ားကိုအမွ်ေပးေ၀လိုျခင္း ၊ တို႕ေျကာင္႕ျဖစ္ပါသည္ ။
က်မသည္ ယခုကာလအခ်ိန္ထိ က်င္လည္ခဲ႔ရေသာဘ၀တြင္ သိရွိလိုက္ေသာအေျကာင္းအရာေလးမွာ
မိမိမွတတ္နိုင္သေရြ႕ တဖက္သားသူအေပၚ ကံ မက်ဳးလြန္ရန္နွင္႕မိမိအားတဖက္သားသူမွက်ဳးလြန္ခဲ႔ပါလ်င္လည္း ခြင္႕လႊတ္နိုင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ အေျကာင္းမွာ မိမိနွင္႕တကြ ၀န္းက်င္အားလံုးကို စိတ္ခ်မ္းသာေစလိုသည္႕ ေမတၱာစိတ္ေျကာင္႕ျဖစ္ပါသည္။ ျကံုျကရစဥ္ခဏ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမရွိေအာင္ ေနထိုင္က်င္႕သံုးျခင္းသည္ ေလာကကိုအလွဆင္ရာေရာက္သည္ဟူ၍ ခံစားမိပါသည္။ စိတ္၏ယဥ္ေက်းမူဟုေခၚဆိုရပါမည္။ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းသည္ နိမ္႕က်ျခင္းမဟုတ္ဘဲ စိတ္ယဥ္ေက်းမူတစ္ရပ္ျဖစ္ေျကာင္းကို..........................................
၀န္ခ်ေတာင္ႏွင့္ ရသ,စာတမ္းမ်ား (တင့္ခိုင္)..မွ မွ်ေ၀တင္ျပပါသည္..။
ဆရာ ေမာင္ရင့္မာ (ေက်ာင္းကုန္း)၏ “၀န္ခ်ေတာင္ႏွင္႕ ရသစာတမ္းမ်ား” စာအုပ္ ထြက္လာသည္။ သူ႔စာအုပ္တြင္ မဂၢဇင္း စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွ ရသ စာတမ္း ၁၆ ပုဒ္ပါသည္။ ထုိ ၁၆ ပုဒ္အနက္ ေခါင္းစဥ္ တပ္ထားေသာ “၀န္ခ်ေတာင္”သည္ ၁/၀၇ ေရႊအျမဳေတ၌ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ရသ စာတမ္း ျဖစ္သည့္ အျပင္
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊအျမဳေတ စာေပဆုရ ရသစာတမ္းလည္း ျဖစ္သည္။
“၀န္ခ်ေတာင္ ေစတီက တစ္စံု တစ္ရာ ညိႇဳ႕ငင္မႈ ရွိသည္။ ဒြတၲေပါင္ႏွင့္ ပန္ထြာတို႔၏ ဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္
လွပေသာ ဒ႑ာရီ ေနာက္ခံေလးရွိသည္။ ဖေယာင္းရည္ ၀င္း၍ စိမ္းလြင္ေသာ ျမရြက္စိပ္စိပ္တုိ႔
အၾကား တုိက္ခတ္ေသာ ေလေျပေလညင္းလည္း ရွိသည္။ ေမာဟ အပူေငြ႔ေတြ ေလွာင္ပိတ္ေနေသာ
ၿမိဳ႕ႀကီး ေခါင္ေခါင္ထဲမွ ေန၍ ႐ုတ္တရက္ ေတာေတာင္ထဲ ပစ္ခ်ခံလုိက္ ရသလုိ ထုိေနရာေလးသို႔ ေရာက္ခဲ့ၾကသူတုိင္းက “ေအးခ်မ္း လုိက္တာေနာ္” ဟု ဆုိတတ္စၿမဲ ျဖစ္ပါသည္။
၀န္ခ်ေတာင္ႏွင့္ ရသစာတမ္းမ်ား
အမွားတစ္ခုကို ျပလုပ္မိ သူသည္ မိမိအမွားျပဳလုပ္မိၿပီဟုသိလာေသာအခါ အျပစ္ရွိခံစားမႈ ျဖစ္ေပၚလာ တတ္သည္။ ထုိစိတ္ခံစားမႈသည္ စိတ္က်န္းမာေရးကို ခ်ဳိ႕တဲ့ေစပါ၏။ ၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရင္ျပင္
တစ္ခုသည္ ထုိအျပစ္ရွိ ခံစားမႈေၾကာင့္ပင္ ေနာက္က်ိ ႐ႈပ္ေထြး သြားေစပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အမ်ားစုသည္
အျပစ္ ရွိသည္ဟု မိမိကိုယ္ကို မိမိ သိလာေသာ အခါ ထုိအျပစ္မ်ားကို ေလွ်ာ္ဖြပ္ သန္႔စင္ရန္ အျပင္း
အထန္ ႀကိဳးပမ္းလာၾကပါသည္။ ဆုိပါစို႔။ မိမိ အမွားက်ဴး လြန္ေၾကာင္း သိလာ၍ ထုိအမွားအတြက္
၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းမ်ဳိး။ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ ျခင္းသည္ ယဥ္ေက်းေသာ ဥပဓိ႐ုပ္ ရွိသူမ်ားသာ ျပဳလုပ္ ႏုိင္စြမ္းေသာ စိတ္အရည္ အခ်င္း ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕ လူမ်ားသည္ မွားမွန္း သိပါလ်က္ႏွင့္ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းမ်ဳိးကိုပင္ မျပဳလုပ္ၾက။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ေခါင္းေခါက္လုိက္ ေတာင္းပန္လုိက္ လုပ္တတ္
ၾကပါ၏။ ထုိႏွစ္မ်ဳိးစလံုးသည္ စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ ႏြမ္းပါးသူမ်ားသာျဖစ္ပါ၏။
“၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းျဖင့္ ျပဳခဲ့မိေသာ အျပစ္ သို႔မဟုတ္ ျပဳခဲ့ဖူးေသာ အမွားအယြင္း ဟူသမွ်ကို ေျပေၾက ေစမည္ဟု မေသခ်ာလွပါ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ဘာမွ အျပစ္ မျပဳခဲ့ဖူးသလုိလို ခပ္တည္တည္ လုပ္ေနတာႏွင့္စာလွ်င္ ကိုယ့္အမွား ကိုယ္သိ၍ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္းက ပို၍ လုိလားအပ္ သည္ဟု ထင္ပါသည္။
ပိုယဥ္ေက်းရာ ေရာက္မည္ဟု ထင္ပါသည္”ဟူ၍ေဖၚျပထားပါသည္ ။
သို႔ ျဖစ္ပါ၍ အမွားျပုလုပ္မိသည္ဆိုပါလ်င္၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းျပုလုပ္ေသာ္လည္း ေျပျကေစမည္ဆိုသည္ကေတာ႕ မေသခ်ာပါ။သို႕ရာတြင္ ေတာင္းပန္၀န္ခ်ျခင္းသည္လိုလားအပ္ေသာေဆာင္ရြက္မူျဖစ္ပါသည္။သိသမွ်ယခုဘ၀တြင္အမွားမက်ဳးလြန္ေသာ္မွသံသရာတြင္ မသိနိုင္ျကေသာဘ၀၌ျပစ္မွားေကာင္းျပစ္မွားမိျကမည္ဆိုလ်င္ ေျပပါေစေသာငွါ၊ေျကပါေစေသာငွါရည္ရြယ္လ်က္၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္းျဖင္႔
စိတ္ယဥ္ေက်းမူ႔မနြမ္းပါးပါေစရန္ဆနၵျပုလ်က္ယခုကာလအခ်ိန္ထိမိမိမွအမွားဟုယူဆရေသာအျပုအမူမ်ားရွိခဲ႔ပါလ်င္ ခြင္႔လႊတ္ပါဟူ၍ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။
အနီဳင္းမဲ႕ေမတၱာနွင္႕ အဆံုးမဲ႕ ျမတ္နိုးျခင္းျဖင္႕
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
