မိုးေကာင္းကင္သည္အံု႕မွိဴင္းေန၏။တာ၀န္နွင္႕၀တၱရားထမ္းေဆာင္ျခင္းကို မိမိသည္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါနွစ္ျမဴပ္၍ ေဆာင္ရြက္ပါသည္။ ထိုေဆာင္ရြက္စဥ္ကာလ၌ မိမိ၏ လူမူေရးမ်ား မ်ားစြာလစ္ဟာခဲ႕ပါသည္။ ပုထုဇဥ္မို႔တရံတဆစ္ စိတ္နြမ္းျခင္းခံစားရေသာ္လည္း၊ မိမိ၀န္းက်င္မွသူသူငါငါ
ေခ်ာေမြ႕အဆင္ေျပေနသည္ကိုျမင္သိရေသာအခါ၌ နြမ္းေသာစိတ္သည္ အေ၀းသို႕လြင္႕စင္ျကကုန္၏။
မိမိ၏ဘ၀တြင္ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းကို ေျပာပါဆိုလ်င္မိမိေျကာင္႕ဘ၀တြင္ျမင္႕တက္သြားျကေသာ
သူမ်ားကို ျမင္ရ၊သိရခ်ိန္တြင္၎ အလွဴဒါနကိုလွဴဒါန္းျခ်င္းနွင္႕ေ၀ယ်ာ၀ိစၥ ေဆာင္ရြက္ေနခ်ိန္တြင္၎၊သီလကို
ေဆာက္တည္ေနခ်ိန္တြင္၎ ၊ အထူးသျဖင္႕ လူတစ္ဦး၏စိတ္ကို နားလည္ခံစားသိတတ္ခ်ိန္တြင္၊ စိတ္အလြန္ခ်မ္းသာပါသည္။
စိတ္၏နက္ရွိဳင္းျခင္းကို ၊ ဆန္းစစ္ျခင္းျဖင္႕သိရွိလာေသာအခါတြင္တြင္ အခ်ိန္၏တန္ဖိုးျကီးမားပံုကို ပို၍
ပို၍ သိလာရေလျဖစ္ပါသည္။ မိမိျဖတ္သန္းလာေသာဘ၀တေလ်ွာက္ မိမိကိုယ္ကိုဆန္းစစ္ျဖစ္သည္။
မည္သူ႕အေပၚတြင္မွ ရယူလိုစိတ္သည္၎၊ တပါးသူအေပၚ၌ ဒုကၡေရာက္ေစလိုေသာစိတ္သည္၎၊ စိုးစဥ္းမွ်မရွိခဲ႔ပါ။ေနာင္လဲရွိမည္မဟုတ္ပါ။ မိမိ၏ဘ၀တြင္အမိနွင္႕အဖ၏ေက်ြးေမြးေသာ ေက်းဇူးတရားသည္
အနွိဴင္းမဲ႕ျဖစ္ပါ၏။ အမိနွင္႕အဖအသက္ရွင္စဥ္ကာလ၌ နိုင္စြမ္းေသာ ကာယ၊ညာဏ ကို လံု႕လျပုလ်က္၊
၀တ္ျကီး၀တ္ငယ္မွအစ ၊ အရာရာကို ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ပါေသာ္လည္း၊စိတ္၌အားမရခံစားရသည္မွာ
ယခုထက္တိုင္ျဖစ္ပါသည္။
လူျဖစ္ရေသာဘ၀ကိုတန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္း၊အမိနွင္႕အဖေျကာင္႕ သိရွိရ၏။ ထို႕ထက္ လူပီသျခ်င္းဟူသည္အဘယ္အေျကာင္းအရာျဖစ္ေျကာင္းကိုလည္း အမိနွင္႕အဖေျကာင္႕ျဖစ္ပါသည္။ နက္ရွိဴင္းလွစြာေသာေမတၱာတရားကို ေပးဆပ္နိုင္စြမ္းေသာစိတ္အေျခခံကိုလည္းအမိနွင္႕အဖတို႕မွျပသခဲ႔ပါသည္။
မိမိ၏မိဘနွစ္ပါးေျကာင္႕ မိမိသည္ ဘ၀တြင္ တစ္ဦးတည္းေလွ်ာက္လွမ္းေနေစကာမူ၊အားငယ္ေသာစိတ္၊
အထီးက်န္ေသာစိတ္မခံစားရဘဲသံသရာ၏ေကာင္းဆံုးအေဖၚျဖစ္သည္႕ဓမၼတရားကိုသိနားလည္ခဲ႔ရပါသည္။
အမွန္စင္စစ္၊ လူသားခ်င္းစာနာစိတ္၊ေမတၱာဂရုဏာစိတ္မ်ားကိန္း၀ပ္ေနျကမည္ဆိုပါလ်င္
ေအးခ်မ္းသာယာေသာဘ၀မ်ားကို ျကံုေတြ႕ျကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ လူသားတစ္ဦးထံမွလိုခ်င္ေသာစိတ္၊အခြင္႕အေရး တစ္ရပ္ကိုအသံုးခ်လိုေသာစိတ္စသည္ျဖင္႕ မိမိ၏အက်ိဴးတရားမ်ားကို လိုခ်င္တပ္မက္ေသာစိတ္မ်ားအား၊ခ၀ါခ်လ်က္၊ မိမိအက်ိဴးထက္တပါးသူအက်ိဴး
ကိုဦးစားေပးစဥ္းစားေဆာင္ရြက္သင္႕ပါသည္။
စင္စစ္အမွန္ ၊ထိုစိတ္သည္ ျမင္႕ျမတ္ေသာစိတ္ျဖစ္တည္လ်က္၊မိန္းမျဖစ္လ်င္မိန္းမျမတ္
၊ေယာက်ာ္္းျဖစ္လ်င္ ေယာက်္ားျမတ္ျဖစ္ကာ၊နတ္လူျဗဟၼာသာဓုေခၚဆိုထိုက္ျကေသာသူေတာ္ေကာင္းမ်ားပင္ျဖစ္ျကပါသည္။
ထိုသူတို႕သည္ ဆင္းရဲ၊ခ်မ္းသာမဆိုင္၊ပညာတတ္ျခင္း၊မတတ္ျခင္းသည္လည္းမဆိုင္၊လူက်င္႕၀တ္ေကာင္းနွင္႕သာဆိုင္ပါသည္။
ထိုေျကာင္႔ ဆင္းရဲလ်င္လဲအားမငယ္ပါနွင္႕၊မရွက္ျကပါနွင္႕၊ပညာမတတ္လ်င္လည္းမသိမ္ငယ္ပါနွင္႕၊
မေျကာက္ျကပါနွင္႕၊ေစာင္႕ထိန္းအပ္ေသာသီလတရားကို ေစာင္႔ထိန္းျကလ်က္၊ ေလာကအက်ိဴးကိုေဆာင္ရြက္
နိုင္ျကျပီးလ်င္ မိဘမ်ား၏ေက်းဇူးတရားကိုရိုေသကိုင္းရွိဴင္းစြာနွင္႕ ေဆာင္ရြက္ေနျကသူမ်ားျဖစ္ပါလ်င္ေလာက၌ တင္႕တယ္ေသာ၊ျမင္႕ျမတ္ေသာ၊တန္ဖိုးျကီးမားေသာသူျဖစ္ေနပါသည္ဟူ
၍မိမိကိုယ္ကို ခိုင္မာေသာစိတ္ျဖင္႕ မွတ္ေက်ာက္တင္နိုင္သူျဖစ္ေနျပီျဖစ္ပါသည္။
မွတ္ေက်ာက္တင္နိုင္ျကပါေစ
ေမတၱာရည္လ်က္
မခင္မိုးညို
