ေဆာင္ရြက္ျခင္းအတူတူ
က်မသည္ထား၀ယ္သူျဖစ္ပါသည္။အမိသည္တျပည္သူမေရႊထားအရင္းခံ
ျပည္သူျဖစ္၍ အဖသည္ ဧရာ၀တီတိုင္း၏ ေလးမ်က္နွာဇာတိျဖစ္ပါသည္။
မည္သို႕ေသာအေျကာင္းရင္းခံရွိပါေစ..ထား၀ယ္တြင္ေနရေသာကာလ၊ငယ္စဥ္ဘ၀ကို က်မ ဘ၀တစ္သက္တာ၏အျကည္နူးဆံုးကာလဟုတင္စားထားပါသည္။ထား၀ယ္ျမို႕မွ.ဟိႏၵားမိုင္းအမည္ရွိျမို႕ငယ္ေလးသို႕
သြားရာလမ္းတစ္ေလ်ွာက္တြင္ေတာင္သံုးလံုး၊ပကာရီ၊သက္ၤန္းဒုန္ ျမို႕ငယ္မ်ားသို႕ျဖတ္သြားရာတစ္ေလွ်ာက္တြင္ျမင္ရေသာ
ရွဴ႕ခင္းအမ်ားစုသည္စိတ္နွလံုးသားကိုျကည္လင္လန္းဆန္းေစလ်က္၊မ်က္စိပသာဒကိုျဖစ္ေစ၏။
ေတာင္သံုးထပ္လမ္းသည္လြန္စြာမွပင္မတ္ေစာက္ေစေသာ္လည္း၊ေတာင္ေျခေအာက္မွေပါက္ေနေသာသဘာ၀
သစ္ပင္တို႕သည္ေျဖာက္တန္းညီညာကာ၊ျမင္ရသူမ်ားအဖို႕အံ႕ဖြယ္ျဖစ္ေစ၏။သို႕ေသာ္ေျကာက္ရြံ႕စိတ္ကိုမျဖစ္ေပၚ
ေစျခင္းသည္ကပင္လ်င္..စိတ္၏ျကည္နူးမူ႕ကိုေပးအပ္ေသာအေျကာင္းတရားျဖစ္ပါသည္။
ဟိႏၵားမိုင္းကို အထက္ဟိႏၵားနွင္႕ ေအာက္ဟိႏၵားဟူ၍ခြဲထားသည္။အထက္နွင္႕ေအာက္ကို
ေမာင္းမကန္ကန္းေျခစာမွ်အရွည္ရွိေသာသဲေသာင္ျပင္ကျခားထားသည္။မိုးတြင္းတြင္ဒူးတ၀က္စာမွ်ေရစီးေျကာင္းရွိ၏
ေရစီးေျကာင္းသေဘာအရ ေက်ာက္ဆိုင္ေက်ာက္တံုးမ်ားနွင္႕ဟိုတစ၊သည္တစ၊မေ၀းမနီးတြင္ေက်ာင္ဆိုင္မွားရွိျက၏။
အထက္ဟိႏၵားသို႕သြားတိုင္းကားေပးမွတမင္ဆင္းကာေက်ာက္တံုးမ်ားအေပၚေျပးတက္ေဆာ႕ကစားျဖစ္သည္။
အလည္ေခါင္က်က်တြင္သံုးေပခန္႕အျမင္႕ကားသြားလမ္းေဖါက္ထားသည္။
အေဖသည္ျခံစိုက္အလြန္၀ါသနာပါသည္႕အတြက္ အထက္ဟိႏၵားတြင္ ေတာင္ေစာင္းတေနရာ၌ ဧက၀က္မရွိတရွိျခံ၀ယ္ကာ၊ရဲေဘာ္မ်ားနွင္႕အတူ ေလွးခါးထစ္ေဖါက္၍ ျကခတ္၀ါးမ်ားျဖင္႕ျခံစည္းရိုးခတ္ကာ ၀က္မလြတ္ငွက္ေပ်ာပင္မ်ားအပင္(၁၀၀)မွ်စိုက္၏။ေတာင္ေစာင္းတေလွ်ာက္ေရပိုက္သြယ္ကာရာသီသီးနွံပင္မ်ားစိုက္ထားသညိ။
ျခံစည္းရိုးအတြင္းဘက္မွ နြယ္၍တက္ေသာနွင္းဆီမ်ားနွင္႕စပယ္ပင္မ်ားကိုစိုက္ထားသည္႕အတြက္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွ.မ်က္စိက်ေနျခင္းကိုခံရျပီးလ်င္ျခံထဲသိုအလည္လာလိုသူမ်ားကလည္းအနတဂၢမပင္..။
မာလကာသီးအူျဖူ၊အူနီနွင္႕ မႊန္းရွင္သီး(မာလကာခ်ဥ္သီး)ပင္မ်ားမွာလည္းေတာင္အထစ္တိုင္းတြင္လည္းေကာင္း၊အိမ္၀န္းက်င္တြင္လည္းေကာင္း
ေပါမ်ားလွသျဖင္႕အသီးသီးခ်ိန္တြင္မာလကာနံ႕၏ေမႊး၍ရင္ကိုေအးေစ၏။
က်မတို႕အိမ္မွာနွစ္ထပ္အိမ္ပ်ဥ္ေထာင္ျဖစ္ျပီးပတ္ပတ္လည္၀ရံတာလမ္းရွိသျဖင္႕မိုးရြာလ်င္ေမေမသည္အိမ္ေပၚ၌
လမ္းေလ်ွာက္ျဖစ္သည္။ပူစီနံနွင္႕ဇီယာပင္ ၀ါးပင္ေပါက္မ်ားကိုအလွအိုးတြင္ထည္ႈစိုက္ျပီးသစ္သားတြင္ထည္႕၍ရံတာပတ္ပတ္လည္တြင္ခ်ိတ္ထားသည္။
က်မျမတ္နိုးေသာထား၀ယ္အိမ္တြင္ သေဘာအက်ဆံုးမွာ စာျကည္႕ခန္းျဖစ္ပါသည္။
မိသားစုတစ္စုလံုးစာဖတ္၀ါသနာပါသည္႕အေလွ်ာက္၊မိမိဖတ္ခဲ႔ျပီးေသာစာေရးဆရာအေျကာင္း၊ရည္ရြယ္ခ်က္
(စာေရးသူ) စာဖတ္သူ၏ရည္ရြယ္ခ်က္တို႕ကို တနဂၤေန႕ညတိုင္းမိသားစုအားအလွည္႕က်ေျပာျပ၊ရွင္းျပျကရပါသည္။
ထိုျကည္နူးဖြယ္ေကာင္းေသာဘ၀တြင္..မည္႕သည္႕အခ်ိန္တြင္မွ်ေမ႕မရနိုင္ေသာျဖစ္ရပ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။
ထိုေန႕႕တနဂၤေနြေန႕ျဖစ္သျဖင္႕ ဖတ္ထားေသာစာအေျကာင္းကိုရွင္းျပေဆြးေနြးရမည္ျဖစ္ပါသည္။
သို႕ေသာ္က်မ စာမဖတ္ျဖစ္ခဲ႔ပါ။။သို႕ေသာိဖတ္ျဖစ္မည္႕စာထက္ေလးနက္ေသာရင္နာဖြယ္လည္းျဖစ္နိုင္ေသာ
အျဖစ္တစ္ခု ျကံုေတြ႔ခဲ႔ရျခင္းေျကာင္႕ျဖစ္ပါသည္။
ထိုေန႕က က်မနွင္႕ တပ္ျကပ္၏အမ်ိဴး းသမီးသာအိမ္တြင္ရွိသည္။အိမိခန္းဆီးမ်ားတပ္ေနစဥ္ ငွက္ေပ်ာသီးေပါင္းသည္ေရာက္လာသည္။နွင္းဆီပန္းသံုးခက္ေလာက္လိုခ်င္သည္ေျပာ၍၊ပန္းညွပ္ရန္ကပ္ေျကး
အိမ္ေပၚတက္ယူျပီး( ၁၀ )ပြင္႕မွ်ေပးလိုက္သည္။ထိုေနာက္ထိူအမ်ိဴး သမီးျပန္သြားျပီးသည္ေနာက္ ေငြေျကးအသင္႕အတင္႕ေျပလည္ေသာေလာင္းလံုမွအသိတစ္ေယာက္ေရာက္လာသည္။
ထိုအမ်ိဴး သမီးက ဆူးပုတ္ရြက္အနည္းေပးပါရန္ေတာင္းသျဖင္႕က်မကိုယ္တိုင္ခူးေပးလိုက္သည္။ထိုသူမကိုမူ
ဧည္းခန္းတြင္ အေအးတိုက္ကာေနရစ္ေစခဲ႕သည္။ထိုေနရာတြင္ဘာမွျပႆ နာမျဖစ္ေသးပါ။ ညဘက္ထမင္းစားျပီးခ်ိန္တြင္မွ၊ေမေမက က်မအား သမီး ေမေမ႕ျခင္းထဲက ပိတ္စထုပ္သိမ္းထားလားဟုေမးေသာအခါတြင္မွျပႆ နာစတည္ပါေတာ႕သည္။
ေနာက္ဆံုး ေမေမနွင္႕မမက မံု႕သည္အားဟူသြားသည္ထင္ျပီး က်မအား၀င္းတံခါးဖြင္႕ထားရေကာင္းလားဟူ၍ဆူျကေသာအခါ၊ က်မစိတ္တြင္ ထိုမံု႕သည္အားလံုး၀မထင္ပါ။
သူ႕အျမင္အျကည္႕သည္စိတ္တြင္ရွင္းေနသည္ဟုခံစားမိသည္။သို႕ေသာ္ ထိုမံု႕သည္ကိုသာထင္ျကသည္႕စိတ္အရင္းခံျဖင္႕အခ်ိန္ကုန္လြန္လာျပီးသည္ေနာက္၊တေန႕တြင္ ထိုေန႕ကလာေသာဧည္႕သည္အမ်ိဴ းသမီး၏သမီးကိုယ္တြင္ ေမေမပ်ာက္သြားေသာပိတ္စျဖင္႕ခ်ဴပ္ ျပီး၀တ္ထားသည္ကိုျမင္ျကရပါသည္။
ထိုအစကိုေမေမကကိုယ္တြယ္ျကည္႔ျပီးလိုက္လ်င္ အံ႕အားသင္႕ဖြယ္ သက္ေသကိုေတြ႕လိုက္ရ၏။ အစသည္ေမေမ႕အား လက္ေဆာင္ေပးသူကေမေမ႕နာမည္ျဖင္႕ယက္၍တတ္ထားသည္ျဖစ္ရာညွပ္သည္႕အပိုင္းတြင္ပါမသြားဘဲ
လက္ေမာင္းအစတြင္ ထိုစာကိုေတြ႕လိုက္ရပါေတာ႕သည္။
ထိုေန႔ကမွစ၍က်မ၏စိတ္သည္ပိုျပီးမေကာင္းျခင္းျကီးစြာခံစားလို႕ရပါသည္။မရွိခိုးနိုး၊မလွစုန္းမ်ိဴ း ဟုထင္သည္႕သေဘာပင္မဟုတ္ပါေလာ။
ဆင္းရဲေသာ္လည္းဘ၀ကိုရိုးသားစြာရုန္းကန္ေနျကရေသာသူတို႕အားထင္ရက္နိုင္ျကေသာသူမ်ားကိုလည္းအံ႕
ျသမိပါသည္။ ထိုေန႕က အလိုရွိေသာသူနွစ္ဦးအား ေစတနာအမွန္ျဖင္႕ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ျခင္းအတူတူ...
ရိုးသားရွာေသာသူအတြက္ အထင္မွားနိုင္ရက္ျကေသာသူမ်ားသည္..ေနာင္တြင္ သတိတရားေလးျဖင္႕ေျပာဆိုျပုမူနိုင္ပါေစဟု..
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
