အမွတ္ရပါေစ
ေနေကာင္းစျပုလာတာနဲ႕၊စာေရးခ်င္တယ္။စာဖတ္ခ်င္တယ္။ကြန္ပ်ူတာမွာMyanmaritpalace.comထဲကအေမ႕ေစ်းဆိုင္ဆိုတဲ႕အထက္ပါပံုကိုျမင္ျပီးတဲ႕ေနာက္သိခဲ႔တဲ႕အေျကာင္းအရာေလးကိုစာေရးခ်င္လာပါတယ္။
ဒါေျကာင္႕ဒီစာစဥ္ေလးျဖစ္တည္လာပါတယ္။ဓါတ္ပံုေလးကိုယူသံုးခဲ႕တာကိုလည္းခြင္႕ျပုျပီးနားလည္ေပးပါလို႕
ေတာင္ဆိုပါတယ္ေနာ္..။ေမတၱာစိတ္ရင္းနဲ႕ပါဘဲလို႕..။
အင္ရြက္(သို႕မဟုတ္)ဓနိမိုးထားတဲ႕တဲအိမ္၀ပ္၀ပ္ေလး၊သစ္ပင္ေလးေတြက၀န္းရံလို႕ပါ။ျမင္တဲ႕အတိုင္းပါဘဲ။
ဒီေနရာဒီအိမ္မွာ ဒီလိုအိမ္ဆိုင္ေလးမွာ မုဆိုးမ အေမအိုတစ္ေယာက္တည္းရွိေနခဲ႔ပါတယ္။
ခုလိုဘဲ အိမ္ဆိုင္ေလးမွာ မံု႕ထုပ္ေလးေတြ၊ငွက္ေပ်ာသီးတစ္ဖီးစ၊နွစ္ဖီးစ၊ျခံထြက္သီးနွံေလးေတြေရာင္းျပီးရတဲ႕၀င္ေငြေလး၊အားတဲ႕
အခ်ိန္မွာပဲ၊နွမ္းလိုက္ေကာက္ျပီးရတဲ႕
လုပ္ခေလးနဲ႕ခေလး(၃)ေယာက္ကိုရဳန္းကန္ျပီးျပုစုျကီးျပင္းေစခဲ႔ပါတယ္။
ျမန္မာလူမ်ိဴ းတို႕ရဲ႕ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႕စိတ္ဓါတ္ကေလးျဖစ္တဲ႕အားနည္းသူကိုမိမိနိုင္စြမ္းသေရြ႕ေဖးမကူညီျခင္း
ေျကာင္႕လည္း နီးစပ္ရာ၀န္းက်င္က အဲဒီကေလးေတြကိုေဖးမကူညီခဲ႔ျကပါတယ္။
ေက်ာင္းစာအုပ္၊အ၀တ္အထည္၊ေဆး၀ါးစသည္ျဖင္႕လိုအပ္တာေလးေတြကို မံု႕၊ထမင္း၊ဟင္းကအစကူညီခဲ႔ျကပါတယ္။
ခေလးေတြကလဲရိုးသားျပီးျကိုးစားတာေျကာင္႕ေက်ာင္းပညာကို ဆံုးခန္းတိုင္သင္ျကားခြင္႕ရရွိခဲ႕ျကတယ္။
ခုအပိုင္းအျခားအထိျကားရ၊သိရတာ ျကည္နူးစိတ္၊ပီတိစိတ္ကိုျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။
အဲဒီအေမအို (၈၅ )နွစ္မွာ ၊သားသမီးေတြရဲ႔တင္႕တယ္တဲ႕ဘ၀ေရာက္လာျပီမို႕..
ဘ၀ရဲ႔အေမာေတြနားခြင္႕ျကံုျပီလို႕ထင္ခဲ႔တဲ႕ျကည္နူးစိတ္ကေလးလြင္႕စင္ခဲ႔ပါျပီ။တကယ္တမ္းက်ေတာ႕သား/သမီး
ေတြကသူတို႕က်င္လည္ရာ၀န္းက်င္မွာ၊ေတြ႕ျကံုရတဲ႕လူတန္းစားအဆင္႕အတန္းကို အေမအိုရဲ႔ဘ၀နဲ႕မဆံုရဲျကသလို၊ေတြ႕ဆံုခြင္႕ကိုလဲမေပးစြမ္းနိုင္ဘူး။
ဒီေနရာဒီဆိုင္ေလးနဲ႕ဘ၀ရဲ႔အေျခအေနကိုဖြင္႕ဟမဆိုရဲျကေတာ႕၊သူတို႕ကိုယ္တိုင္ အေမအိုရဲ႔ဘ၀နားကဖယ္ခြါခဲ႔ျကပါတယ္..။
ခု..အေမအိုတစ္ေယာက္တည္း..၀န္းက်င္ရဲ႕ေဖးမမူနဲ႕ေနထိုင္ရင္း.....။
အမွတ္ရျကပါေစလို႕
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
