႐ိုးသားျခင္းကို တန္ဖိုးထားသူ

ေမာင္က ပန္းအ႐ိုင္းေလးပါ။
ပန္းအ႐ိုင္းေလးဆိုေတာ့
တမင္တကာ ျပဳစုထားတဲ့ ပန္းမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ဘူး။
အဲဒီ ပန္းအ႐ိုင္းေလးနဲ႔ တူတဲ့ ေမာင့္ဘ၀ကို မ.က
ေသေသခ်ာခ်ာေလးကို ဂ႐ုတစိုက္ ၾကည့္တယ္။
ၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္း
ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလိုက္တာ...
ေပ်ာ္လိုက္တာဆိုတဲ့ ခံစားမႈ႔မ်ိဳးေလးကိုလည္း မ. ခံစားရတယ္။
အဲဒီေတာ့ မရဲ့ ႏွလံုးသား ၊ မရဲ့ ခံစားခ်က္က ပိုၿပီးေတာ့ နက္႐ိႈင္းသြားတယ္...

ေမာင့္ ဘ၀ဟာ ဘာမွမထူးဆန္းဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ပန္းအ႐ိုင္းေလးနဲ႔ တင္စားတာ...
ေတာ္ေတာ္တန္တန္လူဆိုရင္
ဂရုစိုက္ၿပီး ၾကည့္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး...
ေပ်ာ္လိုက္တာလို႔လည္း ခံစားမိဖို႔ ေ၀းဆြ။
ဘာမွ အေရးမႀကီးတဲ့ အေရးမပါတဲ့
ပန္း႐ိုင္းေလးတစ္ပြင့္မို႔ေပါ့...။

မ . ၾကေတာ့ ..
ျမက္ေတြၾကားမွာ ပန္း႐ိုင္းေလးတစ္ပြင့္
ပြင့္ေနတာ ၊ တည္ရွိေနတာကို ျမင္တယ္...
ျမင္တဲ့ အခါမွာလည္း မ.ရဲ့ စိတ္ထဲမွာ
ႏွစ္သက္စရာေလး ၊
ေပ်ာ္စရာေလးလို႔ ခံစားလိုက္ရတယ္ဆိုေတာ့..
သဘာ၀တရားမွာ ရွိေနတဲ့ အရာအားလံုး
ရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ
႐ိုး႐ိုးေလး ျဖစ္ေနတာေတြကို
မ.က တန္ဖိုးထားတတ္တယ္။
ျမတ္ႏိုးတတ္တယ္... ခ်စ္တတ္တယ္ဆိုေတာ့
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ခ်စ္ျမတ္နုိးျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ မ.က
ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးထားစရာ ေကာင္းလိုက္သလဲလို႔...
မေသဆံုးခင္ကာလတို္င္...
မအိုေဟာင္းေတာ့မည့္ အခ်စ္ေတြနဲ႔
တန္ဖိုးထား ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသြားမယ္....
မ... သိနားလည္ႏိုင္ပါေစ..
အရမ္းခ်စ္ျမတ္နိုးတဲ့..
ေမာင္(789)
(အရမ္းလြမ္းတယ္)