က်မသည္ေနျပည္ေတာ္တြင္တာ၀န္စတင္ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္မွစ၍
နံနက္ခင္း..ရံုးသို႕လာတိုင္း၊အေျကာင္းေျကာင္းေျကာင္႕၊ခရီးထြက္တိုင္းက်မ သတိထား၍ အစဥ္ျကည္႔ မိေသာသစ္တပင္ရွိပါသည္။အ.ထ.က ( ၁၁) ေနျပည္ေေတာ္ေက်ာင္း၀င္းနားရွိ ေပါက္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ယခုကဲ႔သို႕
ေနြဦးရာသီေရာက္ေလတိုင္းေပါက္ပြင္႔တို႔သည္ေ၀ေ၀ဆာဆာပြင္႕ေနျကေလျပီ။ထို႔အတူသရက္ဖူးတို႕သည္၎၊လက္ပံပြင္႔တို႕သည္၎၊
အစီအရီဖူးပြင္႔ျကကုန္ေလျပီ။အျခားျခားေသာပန္းတို႕သည္လည္း၎တို႔၏အလွကိုအေရာင္အေသြးစံုျခယ္သ၍ငြါးငြါးစြင္႕စြင္႔၊ျကြားျကြား
၀င္႕၀င္႕လ်က္ေလာကေျမျပင္မိုးေကာင္းကင္သို႕တိုင္၊ျပသျကပါသည္။ဤကားဤတေပါင္းလရာသီ၏အလွျပမ႑ပ္ျကီး
တြင္ေတြ႕ျမင္ေနက်အလွမ်ားျဖစ္ပါသည္။
ေနျပည္ေတာ္တြင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္သည္မွာ(၇)နွစ္ဟူေသာကာလကိုလာမည္႔ဧျပီတြင္တင္းတင္းျပည္႔ေရာ႔မည္။
ဘ၀တြင္မထင္မွတ္ေသာ၊မရည္ရြယ္ေသာအေျကာင္းတရားတို႕သည္၊တံခါးမေခါက္၊ေခါင္းေလာင္းမတီးအသံကေလးေသာ္မွမျပုဘဲ
၀င္ေရာက္လာသကဲ႔သို႕ရည္္ရြယ္ေသာ၊ထင္မွတ္ထားေသာ၊ေျမွာ္လင္႕ထားေသာအေျကာင္းတရားတို႕သည္ကားမိုးတိမ္ပမာလြင္႔ေျမာ
လ်က္၊ေျကြျပီးသစ္ရြက္ျပန္ျပီးမဆက္နိုင္သကဲ႔သို႕အသီးသီးေပ်ာက္ကြယ္လြင္႕ေ၀းသြားျကကုန္၏။
ရန္ကုန္မွမနၱေလး၊တိုမွတဆင္႕စစ္ကိုင္းမံုရြာသို႕သြားသည္႔ခရီးအေခါက္ေပါင္းမေရမတြက္နိုင္ခဲ႔။ပ်ဥ္းမနားျမို႔ကို ျဖတ္သည္႔အခ်ိန္တိုင္းသည္
ညဥ္႔လည္ျဖစ္ျပီးလ်င္တခါဘူးမွ၊ကားမနားခဲ႔၊ရမည္းသင္းျမို႕ ၌သာကားနား၊လူနားေနျဖစ္ခဲ႔သည္။ဆိုလိုသည္မွာ ယခုပ်ဥ္းမနားမွအေနာက္ယြန္းယြန္းတြင္ရွိသည္႕ေတာင္ေတာ၀န္းရံလ်က္ရွိေသာေနျပည္ေတာ္တြင္ (၇)နွစ္ေနျဖစ္ခဲ႔ျပီျဖစ္ပါသည္။ဆက္လက္၍ေနထိုင္ရဦးပါမည္။
က်မသည္ ေတာရိပ္၊ေတာင္ရိပ္ကိုအလြန္နွစ္သက္ျမတ္နိုးပါသည္။ေအးေဆးတည္ျငိမ္ေသာ၀န္းက်င္ကို
မက္ေမာခံုမင္တြယ္ပါသည္။ပြင္႕လင္းစြ ာ၀န္ခံရပါလ်င္တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္ရျခင္းကိုပို၍နွစ္သက္သကဲ႔သို႔၊
( ၃)ဦးထက္ပို၍မေနခ်င္။ယခုေနျပည္ေတာ္သည္က်မအတြက္အဆင္ေျပျပီးလ်င္
ဘာသာတရားအတြက္ျကိုးစားအားထုတ္ေဆာင္ရြက္လ်င္၊ေဆာင္ရြက္သေလာက္တိုးတက္မဴရွိေသာေနရာျဖစ္ပါသည္။ေနြ၏အလွအပမ်ားကို
ရန္ကုန္တြင္ေနစဥ္မျမင္၊မေတြ႕ရပါ။ဘယ္ေနျကည္႔ျကည္႕တိုက္မ်ားကမိုးထား၏၊ဟို..ယခင္မင္းကြန္းေတာရတြင္တရား
စခန္း၀င္လ်င္ ၊အမ်ိဴးသမီးေဆာင္မွေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ကိုလွမ္း၍ဖူးေျမွာ္နိုင္ပါသည္။
ယခုတိုက္တာမ်ားကကြယ္ထားျပီ။ထို႕အျပင္ အင္းယားျမိုင္လမ္းမွထြက္လာလ်င္လည္း ေျမျမင္႔ျမင္႔ေနရာ မွေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ကိုလွမ္း၍ဖူးေျမွာ္နိုင္ပါသည္။ထိုေနရာသို႕ ေရာက္တိုင္းကားရပ္ျပီးဘဳရားအားဖူးေျမွာ္ေနက်ျဖစ္ပါသည္။
ယခုတိုက္တာမ်ားကအကာကြယ္ေနရာယူသြားျကျပီ။
ရန္ကုန္တြင္ ေနစဥ္ေသာျကာေန႔ညေနတိုင္းစစ္ကိုင္းသို႕ခရိးထြက္ျဖစ္သည္။စစ္ကိုင္းေရာက္လ်င္လည္းဘယ္မွသြားသည္မဟုတ္၊ဇရပ္တြင္
တစ္ေယာက္တည္းစာေရးစာဖတ္၊အခ်ိန္ပိုင္းတရားအားထုတ္ေနထိုင္ခဲ႔သည္။စိတ္ေအးခ်မ္းစြာဥေဏွာက္ေအးခ်မ္းစြာ၊မ်က္စိေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္လိုပါသည္။
က်မစိတ္နွင္႔ ေအးေဆးေသာဤေနရ ာသည္ေက်နပ္ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ရာသီအသီး၏အလွနွင္႔ယခုကဲ႔သို႕တေပါင္းလရာသီ၏အလွကိုေန႔စဥ္ျမင္ေတြ႔ေနရပါျပီ။
ထို႕ ေျကာင္႕အထက္တြင္ေရးထားသည္႕ ေနြဦးရာသီေရာက္ေလတိုင္းေပါက္ပြင္႔တို႔သည္ေ၀ေ၀ဆာဆာပြင္႕ေနျကေလျပီ။ထို႔အတူသရက္ဖူးတို႕သည္၎၊လက္ပံပြင္႔တို႕သည္၎၊
အစီအရီဖူးပြင္႔ျကကုန္ေလျပီ။အျခားျခားေသာပန္းတို႕သည္လည္း၎တို႔၏အလွကိုအေရာင္အေသြးစံုျခယ္သ၍ငြါးငြါးစြင္႕စြင္႔၊ျကြားျကြား ၀င္႕၀င္႕လ်က္ေလာကေျမျပင္မိုးေကာင္းကင္သို႕တိုင္၊ျပသျကပါသည္။ဤကားဤတေပါင္းလရာသီ၏အလွျပမ႑ပ္ျကီးတြင္ေတြ႕ျမင္ေနက်အလွမ်ားျဖစ္ပါသည္။ဟူ၍
ျမင္ေတြ႔ရသည္႔ အတိုင္းေရးသားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ထိုေပါက္ပင္သည္၊ေနြဦးကာလေရာက္လာျပီျဖစ္ေျကာင္းသတိေပးသကဲ႔သို႕လိမ္ေမၼာ္ေရာင္မက်၊အ၀ါလဲမက်၊အနီလဲမက်ေသာ
နနြင္းခါးအေရာင္မပီတပီအေရာင္အေသြးရွိသည္႔ေပါက္ပြင္႔တို႕သည္ပြင္႕ကုန္၏။တေပါင္းတန္ခူးလအကုန္။ကဆုန္လဆန္းသည္နွင္႕ပန္းပြင္႕တို႕၏
အေရာင္တို႕သည္တေျဖးေျဖးေဖ်ာ႕သြားလ်က္ျမင္ခဲ႕ရေသာပန္း၏အလွတို႕သည္အပင္မွေပ်ာက္ကြယ္ကုန္၏၊တဖန္၊အေနာက္ေတာင္ေလ၀င္လာစ၊ေနြအျပန္မိုးစက္၀င္ေသာ၊
မိုးသက္နံ႔သင္းသည္နွင္႕၊ရြက္နုတို႕ျဖင္႕ေ၀ဆာလ်က္မိုးေရစက္တို႕ကိုျကိုလင္႕ေနေတာ႕သည္။ထိုနည္းတူ ေဆာင္းရာသီကူးသည္နွင္႔သစ္ရြက္တို႕သည္ေျကြလြင္႕ျကလ်က္
ေနြဦးတြင္ထိုပန္းတု႕ိသည္ပြင္႕ျကျပန္ကုန္၏။
ထို ကဲ႔သို႕ အသစ္သစ္တို႕ေ၀လ်က္၊ထိုအသစ္သစ္တို႕မွသည္အေဟာင္းျဖစ္ကာ၊ေျကြလြင္႕ကုန္လ်က္၊
ထိုေနရာတြင္ပင္အသစ္သစ္တို႕သည္၊ေရာက္ရွိလာျကခါ၊ထိုအသစ္သစ္တို႕သည္လည္းတဖန္အေဟာင္းျဖစ္ျပန္လ်က္.........၊။ထိုသို႕ေသာေျပာင္းလဲေနျခင္းသည္ပင္လ်င္
သစၥာ၊အမွန္ပင္ျဖစ္ေျကာင္းကို....က်မသည္ ထိုေပါက္ပင္ကိုျကည္႔လ်က္သတိျပုဆင္ျခင္မိ၏။မိမိတို႕၏ရဳပ္တရားသည္လည္း ထိုေပါက္ပင္ကဲ႔သိုပင္ ေျပာင္းလဲပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိျကကုန္၏။အသက္ျကီးလာသည္နွင္႕အမွ်၊
ပ်က္စီးျခင္းအတိျဖစ္ေနေသာခနၵာကိုယ္သည္လွည္းအိုျကီးအားျကိုးနွင္႕ဆိုင္းထားဘိသကဲ႕သို႕၊ျကိုးတစျပတ္သြားသည္နွင္႕
တစစီ၊တစစီျပုတ္ထြက္လ်က္ပ်က္စီးျခင္းျဖစ္ပါမည္။
ထိုထိုေသာပ်က္စီးျခင္းသည္သာလ်င္၊တနည္းအားျဖင္႔မျမဲျခင္းသာလ်င္ ျဖစ္ေသာဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာနွင္႕သာသံသရာတြင္က်င္လည္လ်က္၊မိမိျပုခဲ႕ေသာကာယကံ၊၀စီကံ၊မေနာကံ
အတိုင္းအေကာင္းအဆိုးကိုမွ်ေ၀ခံစားျကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ေကာင္းျခင္း၊မေကာင္းျခင္း၊နွင္႕သင္႕၏မသင္႕၏ကိုစဥ္ဆက္မျပတ္သတိကိုညဏ္နွင္႕ယွဥ္ကာ၊ျမင္လိုက္တိုင္း၊ျကားလိုက္တိုင္း၊ထိေတြ႔လိုက္တိုင္း၊
ပ်က္စီးျခင္းသည္သာလ်င္ေနာက္ဆံုးျဖစ္ေခ်မည္ဟူ၍မွတ္ယူမိ၏။ ေပါက္လဲပြင္႔ငံု၊သရက္ထံု၍ --
ဟူေသာေခါင္းစဥ္အရ ဤရာသီတြင္ပြင္႔ဖူးျကေသာရာသီပန္းမ်ားကို သတိျပုလ်က္၊ဆင္ျခင္တတ္လာေသာစိတ္ကို လည္းသတိျပုမိလာသည္။ယခင္နွစ္မ်ားက၊ဤရာသီနွင္႔ ဤပန္းကေလးမ်ားကို ျမင္တိုင္း ဘယ္ဆီသို႕လြမ္းမိသည္မသိ၊တမ္းတမိသည္မသိ။
မိမိ၏အသက္ပိုင္းျခားအရ၊မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ား၏သြန္သင္လမ္းညႊန္မူအရ၊ဓမၼတရားနွင္႕စာေပစာေကာင္းမ်ားကိုေလ႕လာဖတ္ရွဴမူအရ၊အမိအထနွစ္ပါး၏
ဆံုးမသြန္သင္လမ္းညႊန္မူအရ၊ယခုကဲ႔သို႔ ဘ၀အတြက္အဖိုးစစ္အဖိုးမွန္၊အနွစ္အစစ္အနွစ္အမွန္ကိုသိရွိခဲ႔ရပါသည္။
မိမိဘ၀တြင္ မိမိ၏ကိုယ္စိတ္နွစ္ပါးေျကာင္႔တပါးသူ၏ကိုယ္စိတ္နွစ္ပါးဆင္းရဲဒုကၡမေရာက္ေစရပါ။
အမွန္တရားကိုပင္အျပစ္ဟူ၍ျမင္ခဲ႕လ်င္ေသာ္မွ၊
သို႕တည္းမဟုတ္မိမိအားမုသားမပီေသာအမွန္လဲမဟုတ္ေသာအေျကာင္းတရားမ်ားျပုခဲ႔လ်င္ေသာ္မွ၊နားလည္မူ႕စာနာမူျဖင္႕ခြင္႔လႊတ္လ်က္၊
မိမိအားအျပစ္ျမင္ျခင္း၊မိမိမွခြႊင္႔လႊတ္ျခင္းသည္လည္း တေနရာတြင္တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ျပီးဆံုးရမည္သာျဖစ္ပါသည္။
ဘာမွမဆန္းေသာ၊မျမဲေသာဘ၀တြင္၊ကုသိုလ္စိတ္ကေလးကိုနိုင္စြန္းနိုင္သမွ်၊ေဆာင္ရြက္လ်က္ေနထိုင္သြားပါမည္။
ေပါက္ပင္ကိုျကည္႕၍ရရွိေသာတရား၊မွ်တေသာစိတ္ျဖင္႕၊မိမိအားထမင္းတဆုပ္၊ေရတမွူတ္မွ်ေက်ြးခဲ႔ျကကုန္ေသာ
သူအားလံုးအားေက်းဇူးဆပ္ခြင္႔ျကံုရပါေစဟူ၍ ဆုေတာင္းအပ္ပါသည္။
ေမတၱာရည္လ်က္
၏ခင္မိုးညို
