လင္းလုျပီ..သို႕ေသာ္ ေမွာင္ရိပ္မျပယ္
မိမိဘ၀တြင္လူမွန္းသိတတ္ခါစမွယခုအရြယ္ထိ ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုတည္းသာရွိခဲ႔သည္။စာေရးသူဘ၀ျဖင္႕ရပ္တည္လိုျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။စာေရးဆရာေတာ႕မဟုတ္ပါ။
မိမိ၏အရည္အခ်င္းသည္ ( ဆရာ )တစ္ေယာက္အေနအထားမျပည္႔မီနိုင္ေျကာင္း၊သိ၍ျဖစ္ပါသည္။
သည္လိုနွင္႕ မိမိ၏ျကိုးစား၊အားထုတ္မူ၊ကံ၏ခ်ေပးလိုက္ေသာအေနအထား၊နွစ္မ်ိဴးေပါင္းစည္းလ်က္၊
ဘ၀တြင္အဆင္ေျပလ်င္ျကည္နူးလိုက္၊အဆင္မေျပလ်င္အားငယ္လိုက္(သို႕မဟုတ္)ေဒါသျဖစ္လိုက္၊နွင္႕ေနထိုင္လာခဲ႔
သည္။ မိမိဘ၀၏အျမတ္နိုးဆံုးနွင္႕အခ်စ္ဆံုး၊ေလးစားယံုျကည္ဆံုးျဖစ္ျကကုန္ေသာအမိနွင္႕အဖကို.မိမိသည္ရည္မွန္းသည္႕ကာလထက္ေစာစြာ
လမ္းခြဲခဲ႔ရသည္။ယူ၍လည္းမရ..၊ျကံုး၍လည္းမရ.ယူျကံုးမရေသာခံစားမူ႕ကိုနွစ္ရွည္လမ်ား.ယေန႕တိုင္ခံစားေနရပါသည္။
ေဆြမ်ိဴးနည္းရသည္႔အထဲ ၊ ရွိေနသည္႕ေဆြမ်ိဴးမ်ားကလည္း အေျကာင္းမရွိလ်င္စကားပင္ခပ္ဟဟ မေျပာျဖစ္။
ေနေကာင္းလား၊ထမင္းစားျပီးျပီလား.ဆိုသည္႕နွဴတ္ဆက္စကားကိုပင္ အပိုစကားဟုခံယူထားျကေသာသူမ်ားျဖစ္ျကေသာအခါ.၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္ရသည္႕ဘ၀ကို ျကာေလျကာေလ..ခံုမင္တြယ္တာေလျဖစ္လာသည္။ဤသို႕ဆိုလ်င္
မိမိျဖစ္လိုေသာစာေရးသူဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ေကာင္း၏ဟု..၊အဆိုးထဲမွအေကာင္းကိုေတြးမိသည္။
ရံုးသြားအိမ္ျပန္စာဖတ္၊ဘာသာေရးကိစၥေဆာင္ရြက္ျဖင္႕ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းလာခဲ႔သည္။
ေရြ႕လ်ွားေနေသာအခ်ိန္တိုင္းတြင္၊ရုပ္၀တၳုဳသည္႕ပ်က္စီးေနျခင္းျဖစ္ရာ..။လွည္းအိုတစ္စီးအားျကိုးျဖင္႕ဆိုင္းထားသကဲ႔သို႕
ထိုဆိုင္းထားေသာျကိုးျပတ္သြားသည္နွင္႕လွည္းသည္လည္းတစ္စစီ၊ တစ္စစီျဖစ္သြားမည္ကိုသိေန၏။ထိုသိျခင္း၏ေနာက္တြင္ဘာေတြကို ျပင္ဆင္ထားရမည္လဲ၊နွလံုးသြင္းထားရမည္လဲ
ဟူသည္႕ အသိတရားကိုလည္းဆင္ျခင္မိ၏။
ယခုေရာက္ေနသည္႕အခ်ိန္မွက်န္ခဲ႔ျပီးေသာအခ်ိန္ကာလတစ္ခုကိုလွည္႕ျကည္႕လိုက္လ်င္၊မေန႕တေန႕ကေလာက္မွ်
ထင္မိသည္။သို႕ဆိုပါလ်င္ ေနာင္ေနာင္လာမည္႕ကာလသည္လည္းအဘယ္မွ်ျကာပါအံုးမည္နည္း..။
စာေရးျခင္းျဖင္႕ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္..၊ေလာကကိုေကာင္းက်ိဴးမ်ားေဆာင္ရြက္လ်က္ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္။
သံသရာတြင္က်င္လည္ရလ်င္လည္းအမိနွင္႕ အဖ၊ေက်းဇူးကိုနားလည္စြာျဖင္႕ေက်းဇူးဆပ္လ်က္ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္။လူတစ္ဦးနွင္႕တစ္ဦးေပါငး္သင္းဆက္ဆံျက
ရာတြင္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမျဖစ္ေစေသာစိတ္ျဖင္႕ရပ္တည္လ်က္ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္..။
တံခါးမေခါက္ဘဲ၀င္လာတတ္ေသာသူ..၊တံခါးေခါက္၍လည္း၀င္လာတတ္ေသာသူ..။ထိုသူသည္..ေန႕ေန႕ညည.
အခ်ိန္ကာလမေရြး၀င္ေရာက္လာလ်က္သူနွင္႕အတူအိမ္ရွင္ကိုပါေခၚေဆာင္ထြက္သြားသည္။ထိုအိမ္ရွင္သည္ဧည္႕သည္
ေခၚရာေနာက္သို႕.ညွင္သာစြာျဖင္႕လိုလားနွစ္သက္စြာလိုက္သြားနိုင္ရန္ျပင္ဆင္ထားရမည္။
ထိုအေျကာင္းတရားမ်ားကို၊အစဥ္စားလ်က္ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟမီးမ်ားကိုျငိမ္းသတ္လ်က္ရွိရာရုပ္တရား၏ပ်က္စီးျခင္း
ကို ဆင္ျခင္မိသည္။သည္႕အတြက္ လူ႕ဘ၀၏ညအေမွာင္မ်ားကိုသိလာျပီးသည္ေနာက္တနည္းအားျဖင္႕အကာနွင္႕အနွစ္ကိုပိုင္းျခားသိျပီးသည္ေနာက္
နံနက္ခင္းေရာက္လုအလင္းကိုစျမင္ရသကဲ႕သို႕..တရားအနွစ္ကိုသိလာရပါျပီ..လင္းလုပါျပီ..။
သို႕ေသာ္ပုထုဇဥ္ဘ၀၏အေမွာင္ရိ႔္ပ္အခ်ိဴ႕ကမူ..က်န္ရွိေနေသးသည္႔အတြက္ ေမွာင္ရ႔ိပ္မျပယ္ေသးပါ..။
လင္းလုပါျပီ......သို႕ေသာ္ေမွာင္ရိပ္မျပယ္..။
အလင္းေရာင္လံုး၀သိေစနိုင္ရန္ဆက္လက္ျကိုးစားပါမည္။
ခင္မိုးညို
မိမိဘ၀တြင္လူမွန္းသိတတ္ခါစမွယခုအရြယ္ထိ ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုတည္းသာရွိခဲ႔သည္။စာေရးသူဘ၀ျဖင္႕ရပ္တည္လိုျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။စာေရးဆရာေတာ႕မဟုတ္ပါ။
မိမိ၏အရည္အခ်င္းသည္ ( ဆရာ )တစ္ေယာက္အေနအထားမျပည္႔မီနိုင္ေျကာင္း၊သိ၍ျဖစ္ပါသည္။
သည္လိုနွင္႕ မိမိ၏ျကိုးစား၊အားထုတ္မူ၊ကံ၏ခ်ေပးလိုက္ေသာအေနအထား၊နွစ္မ်ိဴးေပါင္းစည္းလ်က္၊
ဘ၀တြင္အဆင္ေျပလ်င္ျကည္နူးလိုက္၊အဆင္မေျပလ်င္အားငယ္လိုက္(သို႕မဟုတ္)ေဒါသျဖစ္လိုက္၊နွင္႕ေနထိုင္လာခဲ႔
သည္။ မိမိဘ၀၏အျမတ္နိုးဆံုးနွင္႕အခ်စ္ဆံုး၊ေလးစားယံုျကည္ဆံုးျဖစ္ျကကုန္ေသာအမိနွင္႕အဖကို.မိမိသည္ရည္မွန္းသည္႕ကာလထက္ေစာစြာ
လမ္းခြဲခဲ႔ရသည္။ယူ၍လည္းမရ..၊ျကံုး၍လည္းမရ.ယူျကံုးမရေသာခံစားမူ႕ကိုနွစ္ရွည္လမ်ား.ယေန႕တိုင္ခံစားေနရပါသည္။
ေဆြမ်ိဴးနည္းရသည္႔အထဲ ၊ ရွိေနသည္႕ေဆြမ်ိဴးမ်ားကလည္း အေျကာင္းမရွိလ်င္စကားပင္ခပ္ဟဟ မေျပာျဖစ္။
ေနေကာင္းလား၊ထမင္းစားျပီးျပီလား.ဆိုသည္႕နွဴတ္ဆက္စကားကိုပင္ အပိုစကားဟုခံယူထားျကေသာသူမ်ားျဖစ္ျကေသာအခါ.၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္ရသည္႕ဘ၀ကို ျကာေလျကာေလ..ခံုမင္တြယ္တာေလျဖစ္လာသည္။ဤသို႕ဆိုလ်င္
မိမိျဖစ္လိုေသာစာေရးသူဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ေကာင္း၏ဟု..၊အဆိုးထဲမွအေကာင္းကိုေတြးမိသည္။
ရံုးသြားအိမ္ျပန္စာဖတ္၊ဘာသာေရးကိစၥေဆာင္ရြက္ျဖင္႕ ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းလာခဲ႔သည္။
ေရြ႕လ်ွားေနေသာအခ်ိန္တိုင္းတြင္၊ရုပ္၀တၳုဳသည္႕ပ်က္စီးေနျခင္းျဖစ္ရာ..။လွည္းအိုတစ္စီးအားျကိုးျဖင္႕ဆိုင္းထားသကဲ႔သို႕
ထိုဆိုင္းထားေသာျကိုးျပတ္သြားသည္နွင္႕လွည္းသည္လည္းတစ္စစီ၊ တစ္စစီျဖစ္သြားမည္ကိုသိေန၏။ထိုသိျခင္း၏ေနာက္တြင္ဘာေတြကို ျပင္ဆင္ထားရမည္လဲ၊နွလံုးသြင္းထားရမည္လဲ
ဟူသည္႕ အသိတရားကိုလည္းဆင္ျခင္မိ၏။
ယခုေရာက္ေနသည္႕အခ်ိန္မွက်န္ခဲ႔ျပီးေသာအခ်ိန္ကာလတစ္ခုကိုလွည္႕ျကည္႕လိုက္လ်င္၊မေန႕တေန႕ကေလာက္မွ်
ထင္မိသည္။သို႕ဆိုပါလ်င္ ေနာင္ေနာင္လာမည္႕ကာလသည္လည္းအဘယ္မွ်ျကာပါအံုးမည္နည္း..။
စာေရးျခင္းျဖင္႕ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္..၊ေလာကကိုေကာင္းက်ိဴးမ်ားေဆာင္ရြက္လ်က္ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္။
သံသရာတြင္က်င္လည္ရလ်င္လည္းအမိနွင္႕ အဖ၊ေက်းဇူးကိုနားလည္စြာျဖင္႕ေက်းဇူးဆပ္လ်က္ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္။လူတစ္ဦးနွင္႕တစ္ဦးေပါငး္သင္းဆက္ဆံျက
ရာတြင္၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမျဖစ္ေစေသာစိတ္ျဖင္႕ရပ္တည္လ်က္ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေစာင္႕စားမည္..။
တံခါးမေခါက္ဘဲ၀င္လာတတ္ေသာသူ..၊တံခါးေခါက္၍လည္း၀င္လာတတ္ေသာသူ..။ထိုသူသည္..ေန႕ေန႕ညည.
အခ်ိန္ကာလမေရြး၀င္ေရာက္လာလ်က္သူနွင္႕အတူအိမ္ရွင္ကိုပါေခၚေဆာင္ထြက္သြားသည္။ထိုအိမ္ရွင္သည္ဧည္႕သည္
ေခၚရာေနာက္သို႕.ညွင္သာစြာျဖင္႕လိုလားနွစ္သက္စြာလိုက္သြားနိုင္ရန္ျပင္ဆင္ထားရမည္။
ထိုအေျကာင္းတရားမ်ားကို၊အစဥ္စားလ်က္ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟမီးမ်ားကိုျငိမ္းသတ္လ်က္ရွိရာရုပ္တရား၏ပ်က္စီးျခင္း
ကို ဆင္ျခင္မိသည္။သည္႕အတြက္ လူ႕ဘ၀၏ညအေမွာင္မ်ားကိုသိလာျပီးသည္ေနာက္တနည္းအားျဖင္႕အကာနွင္႕အနွစ္ကိုပိုင္းျခားသိျပီးသည္ေနာက္
နံနက္ခင္းေရာက္လုအလင္းကိုစျမင္ရသကဲ႕သို႕..တရားအနွစ္ကိုသိလာရပါျပီ..လင္းလုပါျပီ..။
သို႕ေသာ္ပုထုဇဥ္ဘ၀၏အေမွာင္ရိ႔္ပ္အခ်ိဴ႕ကမူ..က်န္ရွိေနေသးသည္႔အတြက္ ေမွာင္ရ႔ိပ္မျပယ္ေသးပါ..။
လင္းလုပါျပီ......သို႕ေသာ္ေမွာင္ရိပ္မျပယ္..။
အလင္းေရာင္လံုး၀သိေစနိုင္ရန္ဆက္လက္ျကိုးစားပါမည္။
ခင္မိုးညို
