မိုးေကာင္းကင္(သို႕မဟုတ္
) အနွိူင္းမဲ႕
အေ၀းသို႕လွမ္းေျမွာ္ျကည္႔မိသည္..။ မ ရွိမွန္းသိရက္နွင္႕..။
အနက္ရွိင္းဆံုးေနရာသို႕..ခံစားလိုက္သည္..။ ထင္ရွားစြာသိျမင္လိုက္သည္..။
မိုးသည္းထန္စြာရြာသြန္းေသာေန႔မ်ားတြင္..အိမ္တံခါးမ်ားကိုလံုျခံုစြာပိတ္လ်က္..အိပ္ေနျဖစ္သည္။အိပ္ေပ်ာ္သည္
ေတာ႕မဟုတ္..။အနားယူသည္ဟုဆိုက
ပို၍မွန္ပါမည္။အထူးသျဖင္႕စိတ္ကို၊အနားေပးလိုက္သည္။
ရံုးတာ၀န္မ်ားနွင္႕ထာ၀စဥ္ရွင္သန္ေနေသာက်မ၏ဘ၀တြင္..ယခုလိုအနားယူလိုက္တိုင္း၊ဦးစြာစိတ္ကိုဆင္ျခင္ျဖစ္သည္။
ယခုအသက္အရြယ္အခ်ိန္အထိ.၊စား၀တ္ေနေရးအတြက္ေသာကမရွိဘဲ ေနထိုင္နိုင္ေအာင္စီမံေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔သည္႕
အမိနွင္႔အဖ၏ေက်းဇူးတရားကို အဖန္ဖန္ျကိမ္ဖန္မ်ားစြာလက္အုပ္ခ်ီဦးတင္ကန္ေတာ႕ျဖစ္သည္ ။
အေျကာင္းတရားမ်ားစြာေျကာင္႕ယခုဘ၀တြင္မိဘနွင္႕သားသမီးအေနျဖင္႕ဆံုေတြ႕လာျကေသာ္
လည္း၊အျခားျခားေသာဘ၀မ်ားတြင္.မည္သို႕ေသာဘ၀နွင္႕ဆံုျဖစ္ျကမည္ကိုမသ္နိုင္သကဲ႕သို႕၊ဆံုျဖစ္ခ်င္မွာလဲဆံုျဖစ္နိုင္ေတာ႕မည္.။တိုေတာင္းလွေသာဘ၀တြင္...ခဏတက္လိုက္သည္႕
ေရပြက္ပမာ..ခဏဆိုခဏေလးမွ်သာေတြ႕လိုက္ျကရသည္။ရွည္လွ်ားလွေသာသံသရာတြင္မူ..၊ သံသရာဟူေသာဇရပ္၌ လာေရာက္သူကလာ၍ထြက္သြားသူကထြက္ျဖင္႕အဖန္အဖန္ျကံုရေခ်ဦးမည္။
မိဘနွစ္ပါးတို႕သည္
သားသမီးမ်ားကိုဖ၀ါးလက္နွစ္လံုး၊ပုခံုးလက္နွစ္သစ္အရြယ္မွစ၍
လူလားေျမာက္သည္႕တိုင္ေအာင္ေမတၱာမပ်က္ျပုစုေစာင္႕ေရွာက္နိုင္ျကလ်က္ထိုသားသမီးမွ
ေမြးဖြားသည္႕ေျမးျမစ္တီတြတ္တိုင္ေအာင္ဆက္လက္၍ျပုစုေစာင္႕ေရွာက္နိုင္ျကပါေသးသည္။
သို႕ေသာ္အခ်ိဴ႕ေသာသားသမီးတို႕မွာမူထိုမိဘနွစ္ပါးအားျပန္လည္၍ျပုစုနိုင္ျခင္းကာမေဆာင္ရြက္နိုင္ျကကုန္။
သို႕ေသာ္ မိဘတို႕မွမူေစတနာမကြက္၊ေမတၱာမပ်က္ဘဲ
..၊
(ေအာ္.သူတို႕မွာလဲသားသမီးေတြရဲ႔တာ၀န္နဲ႔၊သူတိ႕ု အဆင္ေျပရင္ရပါျ
ပီ)
ဟူေသာစာနာနားလည္စိတ္ျဖင္႕ရပ္တည္ျကကုန္၏။တဖန္
ထိုသားသမီးတို႕မွလည္းမိဘဘ၀ေရာက္လာေသာအခါတြင္.
မိဘမ်ားခံစားသကဲ႕သို႕ပင္၊ ေစတနာမကြက္၊ေမတၱာမပ်က္ဘဲ
..၊
( ေအာ္.သူတို႕မွာလဲသားသမီးေတြရဲ႔တာ၀န္နဲ႔၊သူတို႕အဆင္ေျပရင္ရပါျ
ပီို)
ဟူေသာစာနာနားလည္စိတ္ျဖင္႕တဖန္ရပ္တည္ျကျပန္ကုန္၏။ထို႕ေျကာင္႕မိဘတိုင္း၏ေမတၱာကိုစုန္ေရဟူ၍တင္စားျကသည္။
အမိအဖ၏သြန္သင္ညႊန္ျပေသာေမတၱာတရား၊
စာေကာင္းေပေကာင္းမွရရွိေသာစိတ္ဓါတ္ျကံံံ့ခိုင္မူ႕၊မိတ္ေဆြ
ဆရာသခင္မွညႊန္ျပေသာကိုယ္ခ်င္းစာနာနားလည္မူ႕၊ဓမၼတရားမွနာယူသိရွိေသာအနွစ္တရား၊
ထိုထိုေသာ
အနနၱေက်းဇူးရွင္မ်ား၏ေမတၱာတရား၊စိတ္ဓါတ္ျကံ့ခိုင္မူ႕၊ကိုယ္ခ်င္းစာနာနားလည္မူ႕၊နွင္႕အနွစ္တရားမ်ားကို
သိရွိေလတိုင္း..သိရွိေလတိုင္း အျကိမ္ျကိမ္သတိရျခင္းနွင္႕အတူကန္ေတာ႕ျဖစ္ပါသည္။
မိမိတစ္ဦးတည္းဘ၀ကိုနွစ္လမ်ားစြာျဖတ္သန္းရခ်ိန္မ်ားတြင္တရံတစ္ဆစ္စိတ္ေမာပန္းျခင္းမ်ားစြာျကံုရပါသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္၀ရံတာမွေန၍
မရွိမွန္းသိလ်က္..ေ၀းေသာရပ္ဆီသို႕လွမ္းေျမွာ္ျကည္႕မိသည္။
အေ၀းသို႕လွမ္းေျမွာ္ျကည္႔မိသည္..။
မ ရွိမွန္းသိရက္နွင္႕..။
သို႕ေသာ္ အမိအဖ၏သြန္သင္ညႊန္ျပေသာေမတၱာတရား၊စာေကာင္းေပေကာင္းမွရရွိေသာစိတ္ဓါတ္ျကံံံ့ခိုင္မူ႕၊မိတ္ေဆြ
ဆရာသခင္မွညႊန္ျပေသာကိုယ္ခ်င္းစာနာနားလည္မူ႕၊ဓမၼတရားမွနာယူသိရွိေသာအနွစ္တရား၊မ်ားကိုနွလံုးသား၏အနက္ရွိဴင္းဆံုးသို႕တိုင္၊ထဲထဲ၀င္၀င္ခံစားလိုက္ေသာအခါ..စိတ္၏တည္ရာကိုသိရွိလိုက္ပါသည္။ထိုအခ်ိန္တြင္အနနၱေက်းဇူးရွင္မ်ားသည္
မိမိ၏အနီးဆံုးေနရာသို႕တိုင္ေရာက္ရွိေနျကပါသည္။
အနက္ရွိင္းဆံုးေနရာသို႕..ခံစားလိုက္သည္..။ ထင္ရွားစြာသိျမင္လိုက္သည္..။
အနနၱေက်းဇူးရွင္မ်ား၏ ေမတၱာ၊ေစတနာတို႕သည္
မိုးေကာင္းကင္ပမာက်ယ္ျပန္႕ျမင္႕မားလ်က္အနွိဴင္းမဲ႕ျဖစ္ျကရာ၊
မိမိမွထိုေမတၱာတရားကိုခံစားရဘိသကဲ႕သို႕အျခားျခားေသာသူတို႕အားလည္းေပးေ၀ငွပါမည္။ထိုကဲ႕သို႕ေမတၱာစိတ္ကေလးျဖစ္တည္လိုက္သည္နွင္႕တျပိုင္တည္းျကည္လင္သန္႕စင္သည္႕
မိုးေကာင္းကင္(သို႕မဟုတ္ ) အနွိူင္းမဲ႕ေမတၱာတရားကို
မိုးေကာင္းကင္ေအာက္ရွိသက္ရွိသတၱ၀ါတိုင္းခံစားရရွိနိုင္ျကပါေစရန္နွင္႕ေအးျမသန္႕စင္ေသာျဖူစင္ေသာေမတၱာတရားကို
သိျမင္နိုင္ျကပါေစဟူေသာဆနၵသည္လည္းတဆက္တည္းျဖစ္တည္သြားပါေတာ႕သည္။
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
