က်မ အဖြားကို ေ၇းေ၇းမွ်သာမွတ္မိပါတယ္..။အဖိုးလည္းထိုနည္း၎ပါဘဲ..။ဒါေျကာင္႔
အဖိုးေရ..အဖြားေရ ..လို႕ေသြးသားရင္းေတြကိုေခၚခြင္႔မရခဲ႔ပါဘူး။
ထိုနည္းတူ အေမနဲ႕အေဖကိုလည္း...အားပါးတရေခၚခြင္႕မရခဲ႔ပါဘူး။
ဒါေျကာင္႕အဖိုးအဖြားအရြယ္၊ အမိအဖအရြယ္ေတြေတြ႔ရင္...ေခၚရတာအေမာ..ျကည္႕ရတာအေမာပါဘဲ။
ဒါေပမဲ႕ သက္ျကီးရြယ္အို ..ေန၀င္ခ်ိန္အရြယ္ေတြရဲ႔ဘ၀နဲ႕ ခံစားမူေတြကိုေတာ႕ နွလံုးသားနဲ႕ထပ္တူထပ္မွ်..သိနားလည္ခဲ႔ပါတယ္။
က်မတို႕လည္း..အိုမင္းမစြမ္း..အရြယ္ကိုမုခ်ေရာက္ရမွာပါ..။ဒါေပမဲ႕ကိုယ္႕က်န္းမာေရးအေျခအေနအရ၊ အိုျပီး မစြမ္းသာတဲ႕အရြယ္ကိုေတာင္ေရာက္နိုင္ပါ႔မလားလို႕ေတြးမိတယ္။
လာရာလမ္းကိုေငးေမွ်ာ္ျကည္႕ေနရတဲ႕ဘ၀..၊..ဆာေလာင္ေနေပမဲ႕၊သူတပါးထည္႔
႕ေကြ်းမွ စားေသာက္ရတဲ႕ဘ၀၊..အသက္ျကီးရင္႔လို႕ေအးစက္ေနတဲ႕လက္အစံုကို ေနြးေထြးတဲ႕လက္အစံုနဲ႕ဆုပ္နယ္ေပးဘို႕ေစာင္႔စားေနရတဲ႕ဘ၀..စသည္ျဖင္႕ လိုအပ္ေနတဲ႕ေမတၱာ၊ေစတနာ၊အျကင္နာေတြကိုဘ၀ရဲ႔ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ေနသူတိုင္း
ေတာင္႕တေနျကရွာပါတယ္ဆိုတာကို မ်က္၀န္းမွတဆင္႕..၊သိျမင္နိုင္မဲ႕သူကို..ေျမွာ္လင္႕ေနရတဲ႕ဘ၀......ဘ၀..ဘ၀ေတြအမ်ားျကီးပါဘဲ..။
အဖိုးေရ..အဖြားေရ ..လို႕ေသြးသားရင္းေတြကိုေခၚခြင္႔မရခဲ႔ပါဘူး။
ထိုနည္းတူ အေမနဲ႕အေဖကိုလည္း...အားပါးတရေခၚခြင္႕မရခဲ႔ပါဘူး။..ဒါေပမဲ႕ ဘ၀နဲ႕ထပ္တူခံစားနိုင္ပါတယ္..။
တို႕မ်ားအရြယ္ေျငာင္းခဲ႔ရင္
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
