လြမ္းခဲ႔လ်င္..တမ္းတခဲ႔လ်င္
ေဆာင္းရာသီေရာက္လာခဲ႔ျပီ..။ ဒီပံုေလးကို နွစ္သက္လို႕ကူးယူျပီးခံစားမူျဖစ္တည္လာျခင္းအေပၚစာေရးသားလိုက္ပါတယ္။
ဘယ္ေနရာဘယ္ေဒသလဲလို႕မသိပါဘူး။ ျမင္႕မားမတ္ေစာက္တဲ႕ေတာင္တန္းတေလွ်ာက္ လူသြားလမ္းေလးတေလွ်ာက္မွာ
နွင္းေတြက်ေနတာျမင္ရေတာ႕..ကိုယ္ဆိုရင္လဲဒီလိုဘဲလမ္းေဖါက္မိမွာဘဲလို႕ေတြးမိပါတယ္။၀ဲဖက္လက္ယ်ာ..ျမင္ရတဲ႕အတိုင္း
ျမင္႔မားေနျခင္းသည္.၊ဘ၀ ရဲ႔႕ရင္ဆိုင္ေနရတဲ႕အလားပမာဘဲလို႕ထပ္တူညီမွ်ခံစားလိုက္ရပါတယ္။လမ္းကလဲလူတစ္ေယာက္စာမွ်သာ
ေကာင္းစြာသြားလာနိုင္သလို..ဘ၀ မွာလဲ တကမ္းတမ္းက်ေတာ႕ တစ္ေယာက္ထဲပါလားလို႕အသိျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ဒီလမ္းေလးမွာ
ေျမာက္ေလျဖန္းတဲ႕ေဆာင္းရာသီရဲ႔နွင္းေတြေ၀ျပီးလြမ္းေမာဖြယ္ျဖစ္သလိုဘဲ၊ ေတာင္ေလေ၀ွ႕တဲ႕၊ေနြရာသီရဲ႔ရြက္၀ါေတြေျကြျပီး
လြမ္းေမ႕မူးမူး..ျဖစ္ေစတဲ႕ နွလံဳးသားနယ္ေျမဆုပ္ကိုင္မူကိုလဲျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။
ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ လြမ္းရင္လဲလြပ္လပ္ျခင္းနဲ႕လြမ္းခ်င္ပါတယ္။ဘ၀ရဲ႔ မဆံုးေသာအေျကာင္းတ၇ားေတြမွာဘယ္လိုေသာ
ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာဒုကၡ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာဆင္းရဲျခ်င္းေတြ ျကံုေတြ႕ေနရေပမဲ႕လဲ..နွလံုးသားနဲ႕ရင္းျပီးေမတၱာေတြကိုေပးေ၀ေနမွာပါ။
မည္မွ်ပင္ျမင္႕မားေနပါေစ၊မတ္ေစာက္ေနပါေစ…ေရာက္ေအာင္တက္နိုင္ျပီး၊ တက္ေရာက္လာနိုင္တဲ႕သူေတြလမ္းေလွ်ာက္နိုင္ဘို႕
လူသြားလမ္းကိုေဖါက္လုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ဒီလမ္းေပၚမွာ..ခ်စ္သူေတြလက္ခ်င္းတြဲျပီးမဆံုးနိုင္တဲ႕ဟို…အေ၀းကမိုးကုတ္စက္၀ိုင္းကို
အတူေငးျကည္႔ခဲ႔ဖူးမွာပါဘဲ..။မံုးဆက္ဆက္မရြယ္.တဲ႕ခ်စ္စကားေတြေျပာျကခဲ႕မွာပါဘဲ..။ဒီလိုပါဘဲ..
ဂတိေတြေပးခဲ႔ေသာ္လဲ..လက္ခ်င္းခ်ိတ္လွမ္းခဲ႕ျကေသာ္လဲ….. အေျကာင္းတရားမ်ားစြာေျကာင္႕.ကိုယ္႔အေျကာင္းနဲ႕ကိုယ္၊
သူ႕အေျကာင္းနဲ႕သူ..တလမ္းစီသြားခဲ႕ျကရတဲ႔အခါ..မွာလဲ…အဲဒီလမ္းေလးကို တစ္ေယာက္ထဲေရာက္လာရတဲ႕အျဖစ္မ်ိဴးနဲ႕
ျကံုေတြ႕ရခ်ိန္မွာ..ဒီေတာင္တန္းလမ္းကေလးက…အလြမ္းေတြျဖစ္ေစမလား…………လို႕ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ( အသိတရား) အေတြးထဲေရာက္လာတာကေတာ႕..။ဒီေတာင္တန္းလိုဘဲအခက္ခဲဘယ္ေလာက္ရွိရွိ ျကိုးစား
တက္ေရာက္နိုင္ရမယ္။ ေရစက္ဆံုခ်ိန္ေလးျဖစ္တဲ႕ဒီလမ္းေလးေပၚမွာေတြ႕ရဆံုရခဏတာကာလအတြင္း ကိုယ္ကူညီနိုင္တာ
ကူညီေပးျပီးေဖးမေခၚသြားမယ္။အေျကာင္းတရားျဖစ္တဲ႕အတိတ္ရဲ႔ကံေျကာင္႕ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းဒီလမ္းေလးေပၚမွာ
ရပ္တည္ေနရလဲ..တဖက္သားကိုနားလည္ေပးျပီး၊ေအးျမတဲ႕ေမတၱာစိတ္နဲ႕ခြင္႕လႊတ္မယ္။
ပုထုဇဥ္မို႕ လြမ္းတတ္ပါတယ္။ တမ္းတမိပါတယ္..။အဲဒီလြမ္းတဲ႕..တမ္းတတဲ႕စိတ္ေတြသည္ ..စိတ္ကိုညစ္ညူးေစပါလား၊
အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေနပါလားဆိုတဲ႕အသိနဲ႕..ျပန္ျပီးေစာင္းေနတဲ႕စိတ္ကိုတည္႕မတ္ပါမယ္။
ေတာင္ထိပ္ေလးမွာ..တနည္းအားျဖင္႕ဘ၀ဆိုတဲ႕လမ္းမွာ…လဲျပိုသြားမယ္ဆိုရင္လက္တန္းကိုေဖးမကိုင္ျပီးအားျဖည္႕သလို
ညစ္သြားတဲ႕စိတ္ကိုျမင္႕ျမတ္တဲ႕ဓမၼနဲ႕ထိန္းေက်ာင္းသြားပါမယ္။
ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႕ရပ္တည္ရင္းနွင္းကဲ႕သို႕ေအးျမတဲ႕ေမတၱာတရားကို အားလံုးေသာသူမ်ားအတြက္
ေပးေ၀လိုက္ပါတယ္။
ေမတၱာရည္လ်က္
ခင္မိုးညို
